سلام دوست عزیز
زیبایی کلام و منطق رو میشه در کنار ظرافت احساس توی نوشته هاتون دید. راستش شما چیز بدی از ایشون مطرح نکردین. و این یعنی ایشون برای زندگی، انتخاب قابل بررسی هستن. فقط گفتید قیافه شون به دلتون نمیشینه. این موضوع فقط زمانی در زندگی آینده تون حل میشه و قیافه ایشون براتون دوست داشتنی میشه که عاشقش بشید! یعنی تا زمانیکه عاشق اون فرد نشید نمی تونید از آرزوهای الانتون کوتاه بیایید آرزوهایی که مطرح کردید خوبه و این تعادلی که شما تونستید با منطق بین رفتاراتون با ایشون بوجود بیارید ستودنیه.
رویه خوبی رو پیش گرفتید ضمن اینکه برخلاف تصورتون، سن شما برای ازدواج کم نیست و مناسبه.
رفتارهایی که از ایشون مطرح کردید نشون میده ایشون واقعاً دنبال ازدواج و تعهد به زندگی هستن و جزو خصوصیات مثبتشون حساب میشه. حتی اینکه قبول کردن 3 سال برای شما صبر کنن هم نشون میده بدجوری خاطرخواه شما هستن. اینکه مادرتون هم در جریانه خوبه. اما نگفتید آیا خانواده ایشون هم موافقن؟ ضمن اینکه من یه جورایی حس کردم شما دلیلی برای ازدواج نمی بینید و خیلی مشتاق ازدواج نیستید بیشتر اهل و دوستدار رسیدن به آرزوهایی مثل ادامه تحصیل هستید گرچه همانطور که گفتید در این زمینه هم حمایتتون خواهند کرد. نظر شخصی من اینه که همین رویه رو ادامه بدید و بگذارید زمان بعضی از سوالاتتون رو پاسخ بده و اگر خواستید ایشون رو 3 سال نگه دارید سعی کنید بیشتر بشناسیدشون تا اگر بالاخره وابستگی پیدا کردید منجر نشه که ضعف های ایشون رو نبینید. صبر ایشون به خودشون مربوطه حتماً به اندازه ای این نتیجه رو گرفتن که تا 3 سال شرایط و امکاناتشون برای زندگی مهیاتر خواهد شد . راستش به نظرم ایشون الان از لحاظ عاطفی به شما وابسته شدن و این نیاز رو همین گونه دارن برای خودشون تامین میکنن و اینکه تا کی میتونن این کار رو بکنن مشخص نیست! خوب زمان معیار خوبی برای محک زدن و تصمیم گیریه واقعیه موفق باشید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)