ببین حتما برو مشاور ، تو هیچ ثباتی در افکارت نداری و طرز بیان و صحبت کردنت اصلا به یک پسر 24 ساله و لیسانس نمیخوره .
قصدم مسخره کردن نیست اما این واقعیته شاید اگه سنتو نمیگفتی هیچ کس حتی تصور هم نمیکرد 24 باشی !
تو ظاهرا همه دردت تنهاییه، چرا !؟
به این سوالا جواب بده لطفا :
ارتباطتت با خانوادت چطوره ؟
تا به حال پیش اومده که با مامان و بابات و اعضای خانواده برین بیرون تفریح ؟
مهمونی و دوره های خانوادگی دارین ؟
رفت و آمد با عمو ، عمه ، خاله ، دایی ، دارین ؟
خواهر یا برادر داری ؟
حست نسبت به پدر و مادرت چطوره ؟ یعنی اون احساس بین مادر و فرزند و پدر و پسر رو داری یا اونا فقط واست یک همخونه هستن ؟
زمانی که از خونه میری بیرون مثلا دانشگاه ، سعی میکنی تا جای ممکن دیر برگردی خونه یا نه ؟
اولین تجربه دوستیت در چه سنی بود و چطور شروع شد ؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)