ممنون از اینکه راهنماییم میکنید.ولی این رو هم در نظر داشته باشید که اگه اون فک کنه که ما با هم دوست معمولی هستیم یعنی فقط یه دوست دانشگاهی،در این صورت اگه برا اون،موقعیتی پیش بیاد،میره و من از دستش میدم....اون موقع نمیتونم خودمو ببخشم....یعنی یا من باید همین الان برم جلو و صحبت ازدواجو کنم!!!!!!؟یا اگه نه،حتما باید به فکر هیچکسی نباشم و تنها!!!!چون که موقعیت ازدواجو ندارم!!!!!!!!؟یعنی آدم نمیتونه یه همصحبت و همدل داشته باشه!!!!!؟ من از چیزایی که ازش شناختم از بیشترشون خوشم اومده....از نظر دیدگاه خانوادگی با تقریب زیاد شبیه هم هستیم و از نظر دیدگاه های خودمون هم خیلی اشتراکات داریم.مثلا از هر ده تا،هشت تاش مشترک.یا هفتا.... من نمیخوام از دستش بدم.....درکم کنید!!!!!!!!!در عین حال که میخوام بیشتر همو بشناسیم.....فقط همین!!!!اینجوری که شما میگین که نه باهاش چت کنم و نه قصد از آشنایی و علاقمو بهش بگم،خب ممکنه که اون از یه نفر دیگه خوشش بیاد،فقط بخطر اینکه نمیدونست که من دوسش دارم.....!!!بازم نیاز به کمکتون دارم.....
علاقه مندی ها (Bookmarks)