من یک بیمار دو قطبی بد بختم .

[نگارگر 1986]

سرانجام خودکشی؟؟؟؟
جهنم؟؟؟؟
نمیدونم شاید باشه.شایدم نه...اره شاید یه عذاب ابدی باشه جزاش.شایدم نه...نمیدونم ...
من خدا نیستم.البته خدا گفته عذاب هست...
ببین ونوس عزیز...فرقی نداره.چه جهنم باشه بعدش و چه نباشه...
من صحبتم با شما در مورد بعدش نیست.در خصوص الانه...به این فکر کن که خب فایده این کار چیه؟این که راحت میشی از مشکلات.همین؟با انتخاب چه راهی؟حذف کردن خودت؟ایا ارزشش رو داره؟ایا ارزش تو فقط همینه؟که به خاطر جر و بحث یا بیماری بخوای این طور تصمیم بگیری؟ایا راه های بهتری نیست؟مگه غیر از این هست که فرضا با این کارت چند صباحی دوستانت و پدر و مادرت تا سال ها سال از این انتخاب تو در غم و اندوه خواهند بود و بعدش هم هیچی...کم رنگ و کم رنگ میشه...من فکر میکنم لیاقت و توانایی ما ادم ها خیلی بیشتر از این هاست.هرکسی خودش لیاقت خودش رو میسازه.لیاقت و شایستگی تو هم بیشتر از این هاست.فکر کن این بیماری یا اون دعواها و بحث ها یه ازمونه از تو.که صبرت رو...تحملت رو برای خودت بگذاره تو بوته ازمایش...
منم خیلی مشکلات خانوادگی دارم...منم چندین ماهه با پدرم کاملا قهرم...منم دچار افسردگی هستم و حتی مجبور شدم الان چند ماهه از کارم فاصله بگیرم.من تازه از تو خیلی بزرگترم...27 سالمه.اما امید دارم.سعی میکنم باتمام افکار منفی که دارم همیشه باز هم تا جایی که میشه اخر عقلانی فکر کنم .و اینکه من یه انسانم.و چقدر توانایی دارم...و چقدر میتونم بهتر باشم.سعی کن..سعی کن بهتر باشی.
این جا دوستای خوبی پیدا خواهی کرد.کسایی که خیلی میتونند بهت کمک کنند...
براشون حرف بزن...سعی کن افکارت رو بریزی بیرون و ذهنت رو خالی کنی...
حرف بزن...بنویس...

- - - Updated - - -

چقدر خوب.منم نگارگری کار میکنم.و تذهیب.و نجوم.
موسیقی هم کار میکنم.گروه کرال.دسته تنور...
منم وقتی احساساتم بهم فشار میاره میرم سراغ نقاشی...یا نوشتن.یا موسیقی...یا دوربین و تلسکوپم رو برمیدارم میزنم به کویر.یجوری سعی میکنم تخلیه کنم خودم رو...