حق الله : حق خدا بر ما اینه که دوستش داشته باشیم. ته قلبمون احساسش کنیم. انس و الفت داشته باشیم باهاش ، باهاش حرف بزنیم ، باهامون حرف بزنه و فراموشش نکنیم. و برای اینکه این کارها محقق بشه از ما خواسته با نماز باهاش حرف بزنیم و با قرآن حرفاشو بشنویم.
شاید اگر نماز نخونیم و قرآن نخونیم و .... ما رو به جهنم ببره ، من میگم شاید . چون حق خودشه . ممکنه ازش بگذره و ممکنه ازش نگذره .

حق الناس : همه اون چیزهاییه که بالا تو پست اولم گفتم و خیلی چیزای دیگه . حتی رد کردن یه چراغ قرمز ، حتی انداختن یه زباله روی زمین و ...... حق الناس یعنی "انسان بودن" فارغ از هر دین و آیینی . این رو اگر رعایت نکنیم خدا هم نمی بخشدمون. چون اگر ببخشدمون یعنی حق یکی دیگه رو ضایع کرده و خدا هرگز این کارو نمی کنه .

من می دونم که برای اینکه یه انسان والا باشیم لازمه هم حق الناس رو رعایت کنیم و هم حق الله رو و در نهایت خدا در مورد اینها قضاوت می کنه . در مورد حق الله من اصلا نمی تونم در مورد کسی چیزی بگم. چون ممکنه هفتاد سال عبادت رو قبول نکنه و یه شکر رو قبول کنه ! پس معیار اصلی خودمو نماز خوندن طرف مقابلم نمیذارم ، اگرچه دوس دارم بخونه . اما اگر نخوند بین اون و خداشه و من در چیزی که بین یه فرد و خداست قضاوت نمی کنم. پس چرا باید فردی رو که تمام اخلاقیات رو داره ، اما نماز نمی خونه ، بگم بده و برای آیندم انتخابش نکنم؟
شاید بعدا نمازش رو شروع کرد. شاید کاری کرد که خدا از همه گذشته ش گذشت.
پس نمی تونم روی معیاری که انقدر تغییر پذیره انتخابمو انجام بدم !
نهایتا معیارمو میذارم همون اخلاقیات انسانی و انسان دوستانه
چون مطمئنا خدا تو دل آدم های خیرخواه حضور داره . پس با قسمت حق الله مشکلی ندارم.
مشاور میگه اگر نماز نخونه یعنی خدا رو نمی شناسه و مسلما صداقت و ... هم نخواهد داشت.
من می خوام بدونم این درسته ؟