سلام نوپو عزيز.
فكر كنم شما دختريد.كودكي من پر از ترس ودلهره ازپدرم بود.پدري كه كمتر ميخنديد وبيشتر اخم ميكرد.هم تشويق بود وهم تنبيه.هميشه پدرم ميگفت بچه هاي من بايد بهترين باشن.نوشته اصلی توسط نوپو
باوركردنش سخته اما واسه يك نمره تك كه اونم به خاطر افت تحصيلي كه به خاطر رابطه با داييم (كه البته من اون زمان هيچ تصوري از رابطه نداشتم وبا اينكه اون كمترين آسيبي به جسم من نميزد من فكر ميكردم همسرش شدم)بود ميگفت بايد پاتو ببندي وبا كابل به كف پام ميزد طوري كه از شدت درد پام بيحس ميشد.واونقدر التماس ميكردم كه اگر يزيد بود حتما دلش به رحم اومده بود.(آسيبي كه به غرورم ميزد بدتر از جسمم بود.)
(البته چون شما پرسيديد گفتم وگرنه خيلي وقت بود اصلا بهش فكر نميكردم.)
اما خداروشكر شغلش طوري بود كه هر چند وقت يكبار ميشد نفس راحتي بكشيم.
با تمام دعواهاي كودكيمون اما فوق العاده از بودن باخواهرو برادرم لذت ميبردم وخيلي دوستشون داشتم.
خونه بزرگ واستخرو باغ ميوه وخيلي چيزاي ديگه خاطرات خوب كودكي منن كه هر وقت دور هميم از تعريفشون لذت ميبريم.
پدرو مادرم اصلا رابطه خوبي نداشتن طوري كه من وبرادرم تو موضوع انشاعي كه در مورد آرزوهامون مينوشتيم "خوب شدن پدر ومادرم"اولين آرزو بود.
پدرو مادرم يك ساله جداشدن.
پدرم پيغام داده كه اگر مامانت ميخواد ميخوام برگردم اما ما نميزاريم.چون اصلا وابدا نميتونن با هم زندگي كنن.به مامانم گفتيم اگر دوسش داري برو پيشش اما ماديگه تحمل نداريم.
پدرم به برادرش حسوديش شده فكر ميكنه عموم مياد خواستگاري مامانم ومامانم جواب ميده.اونا باهم كارد وپنيرن.
همه فاميل پدرم مامانمو دوست دارن وهنوز باما رفتو آمد دارن.اما وقتي باهم بودن خيلي توزندگيمون دخالت ميكردن.پدرم هم دهن بين بود وزود همه رو لو ميداد.
دستم خسته شد.چقدر حرف زدم...
اميدوارم زيرورو خاطرات گذشته كمكي بكنه.دوست ندارم دوباره اون حال وهوابياد توذهنم.
خدارو شكر چند روزه آرامشم بيشتر شده.
علاقه مندی ها (Bookmarks)