سلام.فقط کافیه یک لحظه به عواقب این احساستون فکر کنید.به همسرتون که چقدر برای ایشون و زندگیتون و ایشون برای شما و زندگیتون وقت و جوونی و انرژی و فداکاری کردین.به مادر بچه تون کسی که نه ماه با عشق توی وجودش فرزندی که بوجودآورندش بودین بزرگ کرد و به دنیا آورد.این حرفا چیه که عاشق همکارتون شدید.شما فقط ظاهر ایشون رو سر کار میبینید.از کجا میدونید توی بطن زندگی هم شخصیت و رفتارش مثل سر کار باشه.ما آدمها بعد ازدواج فقط عیب همسر رو میبینیم و مرغ همسایه از چشممون میشه غاز بی عیب و نقص و زیبا. قدر زندگی تون رو بدونید.و به این افکار بها ندید.روی خوبیای همسرتون فوکوس کنید.سعی کنید روابط صمیمانه و باهم بودنتون با همسرتون رو بیشتر کنید.وقت بیشتری با هم باشید تنوعی توی زندگیتون ایجاد کنید براشون لباسهایی جذاب بخرید براتون بپوشن. خواهش میکنم فقط به معصومیت بچه تون رحم کنید.