درود

بنده دانشجوی ترم 3 هستم و در دانشگاه آزاد درس میخوانم استادی داریم خانم بسیار عالی ای هستند از هر جهت ... گمان نمیکنم بیش از 30 یا 35 باشند شاید هم کمتر ...
خلاصه که یک دل نه صد دل، دل ما به یغما رفته حتی حس میکنم این حس یکطرفه هم نیست ... نمیدانم شاید هم توهمی بیش نیست ...
البته من یکی از بهترین دانشجویان کلاسش هم هستم (از نظر درسی منظورم هست) و از این جهت احترام خاصی برام قایل هستند
دلخوشی من فقط اینه که باهاش کلاس داریم ... یعنی یک رابطه استاد-شاگردی ... اما رویاهایی در سر دارم .... بنظر شما احمقانست؟
بفرض که احمقانه نباشد ، چگونه باید پا پیش بگذارم برای ایجاد روابط بیشتر ... ؟؟؟؟؟