عرفان عزیز موضوع جالبی ایجاد کردی، چیزی به ذهنم نمی رسه که لایق یادگار موندن برای دوستان عزیز باشه. فقط می تونم صمیمانه برای همه آرزوی خوشبختی و آرامش داشته باشم و تشکر کنم به خاطر تک تک کلماتی که برای کمک و همدردی به هم، ارسال کردن.




همین که رفت دگر هیچ کس به یاد نداشت
دو دست کوچک و سردی که خاک بر می داشت
و روی باغچه ای منجمد ز حسی تلخ
برای دختر سبز بهار گل می کاشت


امیدوارم این شعر یادگاری خوبی باشه، آخه خودم گفتم :D