رفتارای دور از شان

[خانوم مجرد]

سلام
توروخدا بگید من چرا بین این همه صفات بد اخلاقی من یکیش هم نمیتونم کمرنگ کنم؟
امان از وقتی عصبی بشم. هیچ کاری رو بد نمیدونم و خیلی خطرناک میشم همه چیزو پرت میکنم.تنها چیزی که باعث خودزنی و این رفتارای من میشه افراد خانواده هستن وقتی عصبانیمو جواب نمیدن چون من اهل حرف زدنم و وقتی کسی موقع عصبانیتم سکوت کنه چون دستم به جایی بند نیس طرفو میزنم و گوشیمو پرت میکنم مهم نیس کجا بخوره مهم نیس پدر و مادرمو امشب زدم یعنی بهشون حمله کردم و خودمو روی زمین میکشیدم و داد میزدم حس میکنم خواهر برادرای کوچکتر که منو دیدن چقد حس مفلوکانه بهم دارن
از نو جوانی حدود راهنمایی که بودم این رفتاراو دارم . قبلا سرمو محکم میکوبیدم تو کمد یا دیوار . حالا گوشیمو پرت میکنم یا سمت طرف یا سمت دیوار تلویزیون .... در اتاقو محکم از عمد میکوبم باز میکنم دوباره میکوبم این عادی ترین کاره
خودمو میزنم یقه لباسمو پاره میکنم موهامو میکنم اما پدر مادرم مخصوصا مادرم هیچ واکنش ارامش دهند ای نشون نمیده.. نفرینشون میکنم کلا رفتارای غیر عادی و انتظار واکنش دارم از مادرم اما هیچی...
مادرم خیلی زحمت منو کشیده و هر کاری برام کرده و شاید حتی لوسم کرده از نظر اینکه کارای منم واسم انجام داده بهر حال تو بحثا هیچوقت حق رو به مادرم نمیدم چون حرف نمیزنه بگه منطقش چیه اما
دوس ندارم اینطور باشم کلی مطلب وقتایی که اروم بودم خوندم این چیزایی که گفتین رو خوندم اما درست نمیشم
مامانم عادت داره ج نده اعصابمو خورد میکنه بعدم میگه تو مهلت ندادی جواب بدم
من اینطوری ابرو و شخصیت خودمو از بین میبرم
جدیدا لباسی بخرم تو خونه بپوشم بهم نیاد بازم داد میزنم و در و محکم میکوبم.. شاید چون راه حلی نمیبینم واسه دردام... اصلا در شان خودم رفتار نمیکنم وقتی عصبانیم