فقط خدا محترم ازتون ممنونم که پیگیرتاپیکهای من هستید.
پسر خالم این هفته میاد ومامانم میخواد با خالم حرف بزنه.من هیچ احساسی بهش ندارم.اما حوصله مخالفت ندارم.
این استاد ریاضی خیلی عالی درس میده.من روم نمیشه تو چشاش نگاه کنم اما حرفامو تقریبا راحت بهش میگم.پسر آرومیه.اما امروز همینطور که درس میداد خاطره تعریف میکرد.کمی دوست داره صمیمی بشه.اما من به حرفاش گوش میدادم وسعی میکردم بیشتر به درس توجه کنم.
نمیدونم من این حسو دارم یا کاملا درسته...حس میکنم اصلا نباید با پسر نامحرم همراه بشم یا به حرفاشون توجه کنم.فقط درحد رفع احتیاج(درس)باید باهاشون حرف زد.
روز اول از دهنش پرید گفت جان؟ حالم بد شد اما خودش پشیمون شد.خیلی محترمانه حرف میزد.
امروز هم دوبار از دهنش پرید گفت بنویس...باز خودش درستش کرد گفت ببخشید بنویسید...
به نظرتون عیبی داره بیاد خونه درسم بده؟ مامانم میگه همسایه ها میگن این پسر کیه هر روز میاد اینجا؟میگه ما که نمیشناسیمش.اگه دزدی چیزی باشه چی؟
اما خودم فکر میکنم بهتره بیاد خونه.اینطوری من مجبور نیستم برم آموزشگاه و پول بیشتری خرج کنم.








علاقه مندی ها (Bookmarks)