سلام مصباح الهدی عزیز
فرصت نشد همه ی جوابارو بخونم ، پیشاپیش ببخشید اگه تکراری می نویسم. در مورد معیار ادامه تحصیل و اشتغال به نظرم بیشتر از اینکه دنبال کسی باشی که قبولشون کنه ، ببین چقدر انعطاف پذیری داره در مورد این دوتا.یعنی اگه یه روزی ( به هر دلیلی) تصمیمت عوض شد در مورد اشتغال یا ادامه تحصیل چیزی از ارزشهای تو کم نشه در نظرش. هستن اقایونی که معیار ادامه تحصیل و اشتغال از نظرشون یه ارزشه و کنا ر گذاشتنش برابره با پایین اومدن ارزش طرف.
چیزی که من از زندگی اطرافیانم دیدم اینه که اقایونهرچقدرم که بخوان تو کارای خونه و بچه داری به همسرشون کمک کنن بازم به خاطر مسئولیت های کاریشون واسه تامین زندگی ، نمی تونن اونقدری که خانم انتظار داره کمک کنن بخصوص تو بچه داری. اینجا نظر شخصیمه ، این دو تا معیارو اینقدر واسه خودتون پر رنگ نکن که تو زندگی مجبور بشی از بنیه ی خودت مایه بزاری تا زندگیتو پیش ببری. اداره ی زندگی در عمل با تصورات ما تو دوره ی مجردی فرق داره ، حتی با چیزی که از زندگی پدرومادرامونم دیدیم فرق داره . ما زندگی پدرومادر هامونو بعد از سالها زندگی مشترک دیدیم .
امیدوارم همیشه موفق باشی
- - - Updated - - -
یه چیزیو فراموش کردم بگم . به نظر من ایمان یه باور قلبیه که وقتی تجلی پیدا میکنه انسانیت رو تو رفتار و عمل اون ادم میشه دید. فقط باور داشتن به دین و دستورات اون کافی نیست . چون هر چیزی که به شکل یه مجموعه قوانین باشه ، راه پیچوندنم داره. ببینین اون ادم فارغ ( فارق D:) از نگرش دینی ، چقدر انسانیت داره .









علاقه مندی ها (Bookmarks)