پسر شما 18 سالش هست. نقش اصلی شما برای تربیت ایشون گذشته.
از این جا به بعد بیشتر می تونید نقش حمایتی، راهنمایی و ... داشته باشید.
پس اگر کنارتون نباشند هم می تونید این نقش را ادامه بدین، اگر چه نه به طور کامل.
مخصوصا این که این سالها هم کنار شما نبودند و با مادر شما زندگی می کردند.
به خاطر مشکلات زندگی قبلی و طلاق و ... ممکنه هنوز ناراحتی هایی داشته باشند و بودن شما و محبت شما بتونه آرامش بیشتری بهش بده.
اما از طرف دیگه بستگی داره پیش پدر بزرگ و مادربزرگش در چه شرایطی بزرگ شده.
شاید اونها تونسته باشن محبت کافی را به ایشون داشته باشند.
شاید خودش نخواد که از اونها جدا بشه.
آیا پسرتون الان ایران هست؟ به شهر شما نزدیکه؟
رابطه قبلی شما چقدر نزدیک بوده با پسرتون؟
چقدر می دیدنش؟
فکر نمی کنید زندگی کردن یک پسر جوان با همسر مادرش + جدا شدن ایشون از پدربزرگ مادربزرگش + مسائل ابتدای مهاجرت
بتونه برای بچه تون سخت باشه؟
با توجه به سنش و این که سالها با مادر شما زندگی کرده، بهتر هست که شما برید و زندگیتون را پایه گذاری کنید،
پسرت را هم یکی دوسال بعد ببرید.
اونجا می ره دانشگاه و مستقل زندگی می کنه در عین نظارت وحمایت شما را هم داره.
شما زمانی که جای انتخاب بوده و بچه واقعا بهتون نیاز داشته
بنا به شرایط و مصالح زندگیتون تشخیص دادید که ازدواج کنید و بچه را به مادرتون بدید
اگر بیشتر از شرایط پسرتون و رابطه اش با خودتون بگید راهنمایی بهتری می گیرید.
اگر سالها با مادربزرگش بوده، از شما دور بوده، رابطه ای نبوده و .... شاید این مهاجرت می تونه یه بار دیگه دلش را بشکنه.
شاید! نگفتم حتما. چون از پسرت چیزی نگفتی ممکنه اشتباه می کنم.
مادرم چون همسرش باهاش نیامد و چون اختلاف داشتند و چون از تنهایی می ترسید، من را می خواد ببره.
زمانی که بهش نیاز داشتم من را گذاشت و رفت.
فکر می کنم جدا شدن از همسرتون سود چندانی برای رابطه مادر فرزندی شما نداره.
پسرتون نهایتا 4-3 سال دیگه با شما زندگی کنه. اون هم شاید.
با شرایط اون کشورها و شرایط پسرتون (سالها با شما نبوده، زندگی با همسر شما براش آسون نیست)
ممکنه خیلی زودتر جدا بشه و بره.
بعد از این جدایی و مهاجرت، شما احتمالا ازدواج می کنید.
پذیرش این موضوع هم برای پسرتون سخت می شه
که از پدرش جدا شدید
از همسر دومتون بخاطر مهاجرت جدا شدید
برای ازدواج دوم ایشون را به والدینتون دادید و ...
ازدواج بعدی می تونه حسی که پسرتون نسبت به رفتارهای شما داره تخریب کنه.
اگر با همسرت اختلاف خاصی نداری، به خاطر پسرت ازش جدا نشو.
خیلی پراکنده نوشتم.
چون محدودیت ارسال پست هست و خواستم تمام مواردی که به ذهنم می رسه بگم.
اگر می خواهید برای صلح جهانی کاری انجام دهید به خانه خود بروید و به خانواده تان عشق بورزید .
مادر ترزا
ویرایش توسط شیدا. : دوشنبه 15 اردیبهشت 93 در ساعت 12:36
علاقه مندی ها (Bookmarks)