تصمیممو برای طلاق گرفتم.نکنه اشتباه میکنم؟

[دختر 7]

سلام عزیزم
زندگی مشترک زوری نیست
به جدایی ترغیبت نمی کنم
ولی اگه نامزدت خواهان ادامه نیست و هیچ تلاشی هم نمی کنه برای لین زندگی به نظرت بهتر نیست قاطعانه برخورد کنی ؟
اخه این اقایون که به میل و خواسته قلبی خودشون اومدن خواستگاری هنوز هیچی نشده جا زدن
اگه قرار باشه ما بقیه مسیر رو به زور و نه خواست خودشون ٬ به دنبال خودمون بکشیم شون چه فایده ؟
فقط دلمون به این خوش باشه که صفحه دوم شناسنامه امون خالی نیست ؟!؟
اسم یه مرد بالای سرمونه ؟
ایا این مرد فقط نره. و یا اینکه واقعا مرده ؟؟؟
عزیزم مردی و مردونگی تعریف دیگه ای داره
منم شرایطم بدتر از شماست
هنوز برای طلاق اقدام نکردم و اون ها هم حتی برای توافقی بدون مهریه و بدون هیچ چی نمیان جلو و من بلا تکلیفم
ولی انگار نامزدم برام مرده
انگار هیچ وقت تو زندگیم نبوده
چرا ؟
چون ارزش و قدر مهر و محبت من رو ندونست
از اینکه داره از زندگیم میره بیرون بی نهایت خوشحالم
با اینکه یک سال عاشقش بودم ولی چون ارزش مهر و محبت من رو نداشت و نخواست برای بودن من و ماندن من تو زندگیش هیچ تلاشی بکنه چرا من بخوام حرص اون رو بخورم
در نهایت نهایت این هست که تا اخر عمر مجرد می مونم
ولی این تجرد بهتر از این هست که همراه بد داشته باشم

- - - Updated - - -

حرف بعضی از بچه ها ی تالار رو قبول ندارم که می گن اگه قصدت ادامه این زندگی باشه و نامزدت قصدش جدایی باشه می تونی موفق این میدون باشی و اون رو از تصمیمش منصرف کنی
مگه چند سال می تونی تحقیر بشی و دم نزنی ؟
مگه چند سال می تونی خودتو تغییر بد‌ی به خاطر کسی که ح‌اضر نیست هیچ تغییری بکنه
مگه چقدر توانایی اینو داری به خاطر چیزی که نامزدت قبول نداری تو از جیب بابات و خودت خرج کنی ؟؟؟
فکر کردی دست اخر چی برات می مونه
یه شخصیتی که خودت هم دیگه باهاش غریبه ای
و بدتر از همه یه شخصیت له شده که اون خودش مصیبت دیگه ای هست مرمت و بازسازیش
خودتو دریاب نگذار واسه کسی که کوچکترین تلاشی برای داشتن تو نمیکنه داغون بشی