سلام عزیزم
خوبی؟ خوشی؟
من فهمیدم چرا جواب هیچ کس قانعت نکرد!!!
خودت هم اشاره کردی آخرش که چی؟
ببین به نظر من هدفت اشتباهه! البته نظر شخصیمه ها.می تونی قبول نکنی.
چرا می خوای معروف بشی؟
می دونی آدمای معروف چه عذابی از معروفیتشون می کشن!چپ می رن راست می رن نگاه ها بهشونه!
فلان کس اینجوری گفت! اون کار را کرد! اخم کرد! تی شرت پوشید! دامن پوشید! رفت خارج با فلانی دست داد! زنش اینجوری کرد!وای چرا با فلانی ازدواج کرد!
اولش خوبه ها! همه تحسینت می کنند! امضا می خوان ازت! به به و چه چه جلوی روت ولی پشت سرت حرف و حدیث! غیبت! تهمت!
دل همه را بدست بیاری پس دل خودت چی میشه!
ولی ما چی؟
آزاد آزاد! هر جا رفتیم رومون زوم نکردند!
اگر هدفی داری اول رو هدفت فکر کن. ببین اول این هدف درسته؟ بعد روی این هدف کار کن و براش حتی زحمت بکش! باشه؟ که بعدا افسوس نخوری.و وقتت بی خودی هدر نره.
ببین من خودم اصلا دوست ندارم معروف بشم! هیچ وقت!
ولی آدم موفقی هستم. همین خیلی خوبه! همین که اطرافیانم منو دوست دارن خیلی خوبه!
همین که پدر و مادرم ازم راضی هستند از تمام رضایت مردم دنیا برام مهم تره! این به تمام جهان برام میرزه!
همه بهم خوب نگاه کنند.به به و چه چه کنند! دلشون بخواد جای من بودند و منو دوست داشته باشن. اما پدر و مادرم دلشون از من ناراضی باشه! چه فایده! دل پدر و مادرت یک طرف!دل بقیه مردم جهان یک طرف!
اگر خونه پدر و مادر داری تمام دنیا را داری! برای خوشحالی بقیه تلاش نکن! برای خوشحالی آنها تلاش کنی به کل دنیا می رزه.
خب این یک سطح که فکر می کنم همه آدم ها با هر اعتقادی دیگه پدر و مادرشون براشون ارزشمند ترین وجود جهانه!
ولی سطح های عمیق تری هم هست!
اگر دوست داری تو پست های بعدم از سطوح عمیق تر که تلاش براش به مراتب خیلی لذت بخش تره با هم صحبت کنیم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)