وقتی جز خودت هیچکس پیدا نمیکنی
شوق واست مرده
وقتی همه چی واست طعم مرگ میده حتی زنده بودنت
تو وجودت فقط بغض بی دلیل ک هیچ وقت نمیترکه
مبادا ک صدایی بشنوی
وقتی از سکوت سر سام میگیری
کافی نگاه کنی
خوب خوب
میبینی خدا دست نوازشش روی شونه ات گذاشته
اما تو فقط اروم نگاهش میکنی
وحتی این هم بهت حس تازگی نمیده

ببخشید بد نوشتم
ی نوشته اس
میتونه تو وجود هر کس باشه