دوست عزیز
اگه موندی :
خب به والدینت لطف میکنی. اما هر روز باید اون مسائلی !!! که خودت میدونی رو ، تجربه کنی. باهاش کنار بیای.
و حواست باشه که این تصمیم به صورت عقده و حسرت واست تبدیل نشه که بخای روی والدینت خالی کنی دو روز دیگه.
حواست هم به تربیت فرزندت باید بیشتر باشه.
البته امیدوارم فرزندتون در جوانی از شما گلایه نکنه بابت این انتخاب. شما میدونی چی میگم !!!
اگه رفتی :
اکثر والدین،خوشحالی وموفقیت فرزندشون بیشتر واسشون مهمه.هرجا که باشن. مثل بابای خودم.قربونش برم.اگه بدونه من به خاطرش پیشش موندم و از موفقیت یا چیزی که میخام،زدم ، خودش با پس گردنی میاد سراغم .خدایا قربونت برم با این بابام. دلش رو شاد کن
البته ما هم معنیه انجام وظیفه در قبال والدین رو میدونیم اما شرایط گاهی متفاوته. قضاوت نکنید.
ولی نشه که بری اونور و دلتنگی هایت از والدینت رو روی همسرت خالی کنی. هر روز بهش بگی مامانم رو میخام و به جای کمک به اون ، خودت یه باری روی دلتنگی ها بشی.
دوست گلم ، این یه تصمیم کاملا شخصیه. یه چیزی باید بدی تا یه چیزی بگیری.
در هر دوحالت ، هیچ کس نمیتونه شما رو باز خواست کنه یا بخاد شما رو مقصر یا گناهکار بدونه.
و این تنها مساله ایه که واسه من حل نشده. باقی همه حل شدست !!!
امیدوارم در هر دوحالت ، شاد باشید و موفق. هم خودتون همسرتون فرزندتون و هم والدین گرامیتون .
موفق و موید
علاقه مندی ها (Bookmarks)