با شوهر م که وابسته به مامانش است چی کار کنم؟

[khaleghezey]

وظیفه مرد هستش که پول در بیاره نه وظیفه زن.همسر هم اگر پولی توی خانه میاره و خرج میکنه نشان از لطفش و عشقیه که داره به خانواده

از همان اول در مورد این موضوه حرف زدید که میخواهید چگونه رفتار کنید ؟
من واقعا نمیدونم این خانومهای ایرانی وقتی مجبورن همه حقوقشان را در خانه خرج کنن و عملا هیچ تفاوتی برایشان نداره چرا اصلا میرن سر کار؟بشین توی خانه با شوهرت حرف بزن بگو خسته شدم میخوام مرخصی بگیرم و بشین توی خانه و مثل ملکه ها زندگی کن.مگه مادر خدابیامرز من چیکار میکرد 4تا آبجی دارم یکیشون شاغله و 3تا دیگه خانه دار و سنتی والا فرقی نداره زندگیشون همه شان مثل هم هستش و فرقی ندارن.
بشخصه نظر من اینه خانوم های متاهل تامجبور نباشن نباید برن سرکار مگه اینکه قبلش کامل مشخص باشه وضعیت خرج کردن چجوریه الان مثلا خانوم خودم تقریبا شاغل نیمه وقته بیشتر مورد نیاز خودشو با پول خودش میخره هرووقت پول لازم داشته باشه بقیشو از من میگیره.باهاش شوخی میکنم ولی بصورت کلی واقعا ازش ممنونم چون خیلی کمک خرج خوبیه حقوقش.

حقوق زن براي خودشه يا نه


در صورتيکه خانم علاقمند به کار کردنه و درآمد مستقلي داره پيشنهاد ميشه در آمدش رو برا خودش پس انداز کنه -
چون نوع زندگيهاي الان پس انداز بمعناي پرداخت قسطه - اگه در حال پرداخت قسط هستيد
مثلا برا آپارتمان ، با تعيين درصد مشخصي از مالکيت آپارتمان ، خانم خونه از درآمدش قسط رو پرداخت کنه.
به اين ترتيب آقاي خونه که وظيفش پرداخت هزينه هاي جاري زندگيه ،
از اينکه خانوم خرج زندگي رو مي ده دچار ياس و ناتواني نميشه
و خانم هم که وظيفه اي در امرار معاش بگردنش نيست درآمدش رو به نوعي پس انداز کرده.
اميدوارم هيچوقت نياز نباشه با همسرتون راجع به مسائل مالي بحث کنيد


***********


قصاري هست كه:

حمايت افراطي،‌درماندگي مي آموزد


يعني شما با حمايت و احساس مسئوليت زيادي، او را بي دست و پاتر كردي.
در واقع شما از روز نخست او را اينگونه شكل دادي، يا روش او را تشديد كرديد.
شما خانم خانه هستيد. مسئول مخارج نيستيد.
وقتي كه كارهاي شوهرت را عهده دار شديد، در واقع مسئوليت همسرت را به دوش كشيدي، ديگر او نيازي براي انجام اين كار نداره.
به بهانه اي از سركارت مرخصي بدون حقوق بگير، براي مدتي و به شوهرت القاء كن كه فعلا دسترسي به كار و پول در آوردن را از دست دادي.
شما نبايد بساط كار براي شوهرت درست كني.
همچنين نياز نيست كه عصبانيت كني،‌دعوا راه بيندازي،‌جروبحث كني و براي كار به او دستور دهي.
شما فقط هر روز نيازمنديهاي روزانه را در ليست مي نويسي و با يك جمله «لطفا عزيزم براي امروز اينها را نياز داريم» مي دهي دستش.
اگر شب نان نداشتيد، گوشت نداشتيد، يا برقتون به خاطر عدم پرداخت قطع شد، فقط تحمل كن.
(در واقع ماه روزه براي شما تشديد ميشه)، اگر بتواني او را عملا با نتيجه بي مسئوليتهايش مواجه كني و اصلا هم به رويش نياري
و نگويي اين از بي مسئوليتي خودت هست. كم كم متوجه مي شود كه دنياي بي مسئوليتي كودكي اش سپري شده است.

شما مسئوليت هاي يك خانم خانه را داشته باش. يه كمي هم شما جلوي تلويزيون دراز بكش و تخمه بشكن.
البته به عنوان خانم خانه كاملا به خودت برس و كاملا او را تحويل بگير و ارتباط صميمي ،‌عاطفي كلامي و ... را با او داشته باش.
و غرغر هم نكن و دعوا هم نكن. حتي اگر براي مدتي گرسنگي كشيدي تحمل كن.
اگر غذا درست كردي، ولي خورشت شما سيب زميني، يا گوشت يا ... نداشت بدون همانها درست كن.
اگر برنج نداشتيد،‌خورشت بدون گوشت و ... را بياور سر سفره. اگر نان نبود، همان نان خشك ها را سرسفره بياور.
اما طعنه نزن،‌ با تحقير و كنايه صحبت نكن. در نقش يك زن مطيع و بساز و با مسئوليت اندك فعاليت كن و به او احترام بگذار.
خلاصه بگويم: بايد نقش يك زن سنتي و ساده و بساز را براي مدتي بازي كني. تا شوهرت تكيه گاهت شود.
الان خودت مثل برج ميلاد شاخص و قوي هستي. هرگز شوهرت در كنار تو نمي تواند نقش برجسته و قوي داشته باشد.

تا وقتی مجبور نشدی سر کار نرو با شوهرت صحبت کن مشخص بشه خرج چجوریه و بنظر من وقتی احساس ناراحتی کردی استعفا بده بمدت 6ماه تا یکسال