اشعار گلچین : سری سوم

[آنیتا123]

سر کوه بلند آمد سحر باد.
زتوفانی که میآمد خبر داد.

درخت و سبزه لرزیدند و لاله
بخاک افتاد و مرغ از چهچه افتاد.


سر کوه بلند ابرست و باران.
زمین غرق گل و سبزه ی بهاران.

گل و سبزه ی بهاران خاک و خشت ست
برای آنکه دور افتد زیاران.


سر کوه بلند آهوی خسته
شکسته دست و پا، غمگین، نشسته.

شکسته دست و پا دردست، اما
نه چون درد دلش کز غم شکسته.


سر کوه بلند افتان و خیزان،
چکان خونش از دهان زخم و ریزان،

نمیگوید پلنگ پیر مغرور
که پیروز آید از ره، یا گریزان.


سر کوه بلند آمد عقابی.
نه هیچش ناله ای، نه پیچ و تابی.

نشست و سر بسنگی هشت و جان داد؛
غروبی بود و غمگین آفتابی.


سر کوه بلند از ابر و مهتاب،
گیاه و گل گهی بیدار و گه خواب.

اگر خوابند، اگر بیدار گویند
که هستی سایه ی ابرست، دریاب.


سر کوه بلند آمد حبیبم.
بهاران بود و دنیا سبز و خرم.

در آن لحظه که بوسیدم لبش را
نسیم و لاله رقصیدند با هم.