عزیزم اولا صبوری اولین کمک بزرگه به خودته دوما شما باید خدارو شکر کنین که خانواده همسرت سر قولشون بودن و دارن براتون یه خونه میخرن که از الاخون بالاخونی اجاره نشینی در بیاین قرار نیست اول بسم الله اونم با پول یکی دیگه بهترین خونه شهرتونو بخری پس همسرتون چه نقشی دارن نباید یه تلاشی هم اون واسه زندگیش بکنه اگه خانواده همسرت میخوان براتون بخرن از لطفشونه نه از رو وظیفه که ایراد هم رو کارشون بذاری.
شماهم توقعتون کمی احساس میکنم بالا رفته و اینجاست که میگن؛ طمع را ببین که چندان کند، صاحب طمع را پشیمان کند.
عزیزم منم ابتدای خواستگاری ونامزدی خیلی قول وعده وعید شنیدیم تازه انجام هم ندادن منت هم داشتن رو سرمون.ولی دونستم بالج بازی زندگی به جایی نمیرسه.
قدر عافیت را همیشه بدون که بعد پشیمون نشی عزیزم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)