زنم خیلی تنبله

[myl]

خب دوست من چرا این کاری که میگم رو انجام نمی دی.
با یکی از اعضای خانوادش، خواهر یا مادرشون صحبت کنید و اتفاقاً همین بحث بچه دار شدن رو مطرح کنید و بگید که با توجه به رفتاری که داره و کوتاهی که در مدیریت مسائل زندگی داره و الان هم پیله کرده که بچه می خواد من امدم از شما مشورت بگیرم که توی این شرایط چی کار باید بکنم و از طرفی هم الان من تازه از زیر خرج و مخارج ازدواج خارج شدم و از نظر مالی هم توان بچه دار شدن رو نداریم و بد تر از مسائل مالی الان حتی ظرف و ظروف خونه رو هم از صبح تا شب می مونه آخرشم خودم می شورم و خیلی وقتی حتی غروب میرسم خونه خسته و کوفته وقتی هم که میبینم روی اجاق گاز غذایی نیست و خونه همون مدلی هست که دیشب بوده خب بیشتر از کار روزانه خسته میشم و با این شرایط اگه بچه دار بشیم و باز این بی مسئولیتی ادامه داشته باشه من دیگه واقعاً نمی تونم تحمل کنم.
منظور اینکه در لابه لای حرفای بچه خواستن خانومتون این حرفا رو هم بزنید و بهشون بگید که امدم از شما مشورت بگیرم.
اگه خواهرشون خانه دار خوبی باشه مطمئناً با ایشون در این باره صحبت می کنه، نصیحت میکنه، خطرات این مدل رفتار کردن رو گوشزد میکنه و...
و از طرفی برای برطرف شدن این مشکل تمام فکرتون رو بزارید روی انتخابتون و اصلاً برای لحظه ای به این فکر نکنید که اگه با یکی دیگه ازدواج میکردم بهتر میشد و ... و توجه کنید که ازدواج و زندگی درست یه چیز ساختنی هست و علاوه بر انتخاب اولیه، تمرین و مارست و نگهداری و .... نیاز داره و البته این رو هم قبول دارم که اگه در زمان انتخاب همسر راه رو درست انتخاب نکنی ساختن زندگی در برخی مواقع سخت، خیلی سخت و حتی برخی مواقع غیر ممکن میشه اما این غیر ممکن برای خلاف های خیلی سنگینه مثل خیانت و امثال اینها هست. اما برای مشکلاتی همچون مشکل شما (که می دونم زیاد هم خوش آیند نیست) باید تلاش کرد و حق نداری ضمن تلاش حرف های نا امید کننده بزنی. این جمله رو هم باز از من که نه از گویندش به خاطر داشته باش،
اگه فکر میکنی از پس مشکلی بر میای حق با توه، تو خواهی توانست مشکل رو حل کنی،
اگه فکر میکنی از پس مشکل بر نمیای این بار نیز حق با توه، نخواهی توانست،
(این قسمت رو خوب دقت کن)
اگه برای رفع مشکلت تلاش می کنی اما امیدی به موفقیت نداری ، این بار نیز حق با توه، پیروز نخواهی شد
در هر صورت حق با توه. حالا خودت تصمیم بگیر.

والا من دوسدارم بین خودمون حلش کنم اصلا دوست ندارم به خانوادش برسه چون هم برای خانمم بد میشه هم برای خودم.اصلا خوب نیست مشکل داخلی خانواده به بیرون برسه.بنیان خانواده تضعیف میشه.اصلا آدمی نیستم که بخوام مشکل زندگیمو با دیگران درمیون بذارم.اینجا هم مینویسم چون نه کسی رو میشناسم نه کسی منو میشناسه.همون خودم باید با سیاست حلش کنم.