چگونه با مجردی ام و رنج هایش سازگار شوم؟من درمانده شدم و نیاز به کمک دارم و راه حل کاربردی میخوام

[mahya_mo]

خانم عزیز به نظر من همونطور که گفتم باید سعی کنی اون آقایونی که گفتی تگاهشون فرق داره و البته با شخصیت هستن رو به خودت نزدیک کنی .مطمین باش اونا اگر انسان های سالمی باشن دل دارن و علاقمند میشن اینو شک نکن .در مورد محل کارت فکر کن ببین کسی بوده که نگاهش از نظرت فرق داشته . ارزششو داشته باشه خودتو بهش نزدیک کتی .(خواستی در مورد مصداق های کار هم کمکت میکنم ) یکی دو ماه بیشار طول نمیکشه یه شب موبایلتو چک میکنی میبینی پیام داده با خانواده مزاحمتون بشیم برای آشنایی!!!!!! خیلی از آقایون اینجورن فقط جرات استارت کار رو ندارن. و در مورد خانواده با وجود اینکه من هم به نوی مشکل شما رو دارم باید یه کم جسارت به خرج بدید و بگید که سنتون دیگه کم نیست و خواستگاری رو بدون خواستن نظرتون رد نکنن.نهایتش یه چند ساعت اخماشون بره توی هم ولی بعدش فکر میکنن در موردش و به حقانیت شما پی میبرن.ان شالله موفق باشی و به هرچه میخوای برسی.من این تاپیکتو دنبال میکنم و کمکی هم از دستم بر بیاد دریغ نمیکنم به امید اینکه به همین زودیا اینجا نیمه گمشدت رو به ما معرفی کنی

سلا م دوست عزیزم . در مورد نزدیک شدن به آقایون میخواستم بگم من تو قسمت "سوالات ارتباط دختر و پسر" با عنوان " ابراز علاقه به یک پسر، درست یا غلط؟" مشکلم رو گفتم نگاه کنید خوبه. اینکار دردسر زیاد داره. برای من فقط رنج و ناراحتیش مونده. گاهی اوقات با خودم میگم ای کاش هیچوقت اینکارو نمیکردم و الان ذهنم درگیر کسی نبود . اصلا حس خوبی نیست که خانوم فقط سعی کنه رابطه رو شروع کنه حتی ممکنه بعد از شروع رابطه و حتی ازدواج هم با خودت فکر کنی که برای طرف مقابل اونقدر ارزش نداشتی برای به دست آوردنت تلاش کنه و غرورشو زمین بزنه. البته خب شاید برای خیلی ها جواب بده