سلام
وقت بخیر
مشکلی که شما داری خیلی از دخترا دارن.. منم شرایطم مثل شماست.. در واقع اینکه بدون دلیل موقعیت خوب پیش نمیاد اینکه همه شرایط از نظر خودمون خوبه اما معلومه یه حس تنهایی تو وجود ادم میمونه و نباید تو این سن از خانواده انتظار داشت این احساس ما رو درک کنن...منم خانوادم کلا به این مبحث فکر نکردن از اولم مدام میگفتن فقط درس ... این شد که الان شرایط اینطور شده..روابط اجتماعی زیاد خوبه اما با افرادی که مثل خودت باشن و واقعا بخوان ازدواج کنن... وگرنه من اطرافم پر بود همیشه از مهمونی ها و رفت و امدا و دوستا و شرایطی که مطمئنن بیشتر دنبال دوستی بودن تا ازدواج..البته خیلی از اطرافیانم همونجاها اشنا شدن و بعد از چند سال زندگی مشترکشونو شروع کردن... به روحیه خودت بستگی داره..من شرایط روحیم این جور چیزا نیست..و واقعا اکثر دوستام و دخترای فامیلم چه دختر و چه پسر قبل از ازدواج با همسرشون دوست بودن و به خانواده معرفی کردن... الانم همه فکر میکنن منم حتما همین شرایطو دارم و یه نفر تو زندگیم هست...
مسئله دیگه اینکه واقعا پسر های بالای 30 سال که پیش میاد و صحبت میکنیم جز اولین سوالاشون اینه که با تعجب میپرسن چرا تا به حال ازدواج نکردی؟ تا الان چی کار میکردی؟ این سوالا باعث میشه یه دختر خیلی از نظر روحی تحلیل بره و مدام فکر کنه مشکلی هست..
در واقع راه حل کاربردی در این باره من شخصا فکر میکنم وجود نداره برای یه دختر ..چون تو جامعه ما خانواده به خانواده و شهر به شهر همه چیز متفاوته.. شاید این اجتماعی بودن که همه ما میگیم برای یه دختر تو یه شهر خیلی هم خوب نباشه اما جای دیگه باشه...تنها چیزی که میشه گفت اینه شاد بود و سعی کرد زندگی کرد فقط همین یعنی اگه کاری هم میکنی و جایی میری و خلاصه هر کاری میکنی هدفت فقط خوشحالی خودت و درونت باشه تا نمود بیرونی هم پیدا کنه.. وگرنه از نظر شخصی من همه میدونن یه دختر دوست داره ازدواج کنه وگرنه نیازی نیست مدام به بقیه بگیم...
براتون بهترینارو تو سال جدید ارزو میکنم...
علاقه مندی ها (Bookmarks)