الآن داشتم تاپیک یکی از عزیزان که از کاربرهای قدیم هستند و از همه مهم تر مادر هم هستند رو می خوندم با خط به خط نوشته شون اشک می ریختم هنوز هم حالم خرابه...
واقعا صبرشون تحسین برانگیزه...خداوند چقدر دوستشون داشت که تونستند این همه سختی ها رو تحمل کنند و مقاوم بمونند
برخی ناپیک ها آدمو دگرگون می کنه با دیدن برخی چیزها آدم به خودش میاد...
من برای این مادر از ته دلم آرزوی سلامتی و آرامش می کنم و از خداوند می خوام که به خواسته ی قلبیش برسه به حق خانوم فاطمه ی زهرا...
خیلی اذیت شدند اما نزد خدا چند برابر اجرش رو می بینند
وقتی تاپیک رو خوندم از ته دلم گفتم خدایا شکرت واسه ی تمام نعمت هایی که دارم واسه ی آرامشی که دارم واسه ی همسر خوبی که دارم واسه ی اینکه هر روز می تونم روی پدر و مادرم رو ببینم واسه ی فرزندی که در آغوشش می گیرم...
خدایا شکرت...








علاقه مندی ها (Bookmarks)