خانم کمال،
متنتون مثل غرغرهای یک دختر ده ساله از دست همکلاسیش می مونه.
گفتید مادر دو بچه هستید. وقتی بچه هاتون تو مهد یا مدرسه مشکل پیدا می کنند چطوری کمکشون می کنید؟ همین مدلی که در مورد خودتون می نویسید؟
واقعا شما 35 سالتونه و دو تا بچه دارید؟
خب وقتی بقیه داشتند برنامه می ریختن واسه روز شنبه، به قول مینوش مگه آزار داشتی که حرف نزدی؟
گذاشتی وقتی هماهنگیهاشون را کردن گفتی من شنبه نمی آم؟
استاندارد محل تحصیل شما را نمی دونم، ولی بخاطر هزینه اش معمولا کلاسهای دو نفره تشکیل نمی شه.
مخصوصا اگر رشته تون و این درس خیلی خاص باشه، هزینه فرصت استاد بالاتر از این هست که بیاد بشینه با شما دو تا بچه یکی به دو کنه !!!!!
همه وقت این استاد که داره صرف تربیت شما دو نفر می شه و واسطه شدن بین شماها ؟؟
اگر این فرصت را بهتون دادند استفاده کنید، نه لجبازی و بچه بازی.
شما با خانواده همسر و همسر و بقیه چطور کنار می آیید؟
اگر این مواردی که تعریف کردید همینطور باشه لازم هست روی رفتار خودتون کار کنید.
اینقدر حرفهاتون عجیبه که انگار توصیف یه کلاس دبستانی بود.
اگر می خواهید برای صلح جهانی کاری انجام دهید به خانه خود بروید و به خانواده تان عشق بورزید .
مادر ترزا
علاقه مندی ها (Bookmarks)