از کاری که کردم راضیم.
ولی یه کم غمگینم. دلم گرفته. البته خیلی کم.
همون کاری که فدایی یار و پاییزه گفتنو می کنم. هیچی نباشه حداقل یه جور تمرین هست.
ولی واقعا کاش دوستم داشت و منو تو قلبش و کنارش جا میداد و همیشه نگه می داشت.
عشق هم باید دو طرفه باشه. الکی نمی شه یه سر طناب نگه داره ادم تو دستش و اون سر رو زمین بی صاحب مونده باشه.
خوب ارومم. ولی چقدر پرشور شده بودم پارسال :) یه مدت هم دیوونه شده بودم :)))
خوبه همدردی هست وگرنه این همه نق و حرفو کجا می زدم؟ هیچی ابرو برام نمی موند :)
![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)