شما این نظرات رو گفتید：-هم طلاقش بدم و هم حق و حقوقش رو تا آدم خوبی باشم 2- ارتباط کلامی را کاملا قطع نکرده و همچنان با رعایت اخلاق و ادب رفتار کنم. 3-جست و جوگر باشم و رفت و آمداش رو چک کنم. 4-حرکات ریسکی داشته باشم 5-صبر منفعلانه و با حالت قهر رو پیشه کنم. 6-مهارت تصمیم گیری و جرات مندی رو یاد بگیرم.
خب مسلما راه اول رو باید حذف کرد چون ازدواج یه شراکت دوطرفه است وشما اصلا به اون مرحله طلاق نرسیدید وراه ششم هم که حتما باید انجام بشه ودراین موضوع پیشرفت کنیدراه سوم هم انجام دادنش خوبه هرچندمن به خیانت خانومتون فکرنمیکنم فقط میگم ممکنه دوستانش امیدوارش کرده باشن راه چهارم که به نظر من موثره مخصوصا اون سفررو شدیدا پیشنهاد میکنم چون اصلا نتیجه بدی نخواهد داشت یا شرایط خوب میشه یا همینطوری میمونه خیلی خوبه برین ضرر که نداره زنا زود دلشون هوای شوهرشون رو میکنه اما میمونه راه دوم وپنجم که مخالف هم فرض رو براین میگیریم که صبر با مهربونی نتیجه خوبی داری به نظرتون بعدا شما با دل خودتون کنار بیاید شما اگر مدام هی خودتون رو بشکنید خم بشید صبر صبر صبر داره ازاون طرف روحتون خورده میشه من نگفتم شما باهاش قهرباشید وکاری بهش نداشته باشید نه فقط رفتارتون بستگی به رفتاراون داشته باشه باهاش خوب باشید تا جایی که خوب بود جلو برید وبا رفتار پرخاشگرانه وبد ناراحت شید ودیگه تا مدتی باهاش خوب رفتارکنید تا سزای عملش رو ببینه دفعه بعدبهتررفتارمیکنه رابطتونم با خدا بهترکنید برای ارامش خودتون ما که ازبیرونیم مغزمون خسته شد وتوش موندیم شما که هیچی درک میکنم واقعا خستگی وسردرگمیتون رو درک میکنم انشاالله حل شه