راهنمایی برای بزرگترین تصمیم زندگیم یعنی ازدواج

[شیدا.]

یه خانم 25 ساله در 22 سالگیتون وارد زندگی شما شده.
از نظر مالی پدرش تامینش می کرده، از نظر خونه هم امکان با هم بودنتون را خود دختر فراهم کرده و خونه داشته، از نظر جنسی تامینتون می کرده، از نظر مالی ساپورتتون می کرده و به خاطر اختلاف سنی و دانایی یک دختر 25 ساله کمتر بحث داشتید و مثل یک مادر مراقب شما بوده.

وقتی ازدواج کنید قرار نیست اون خونه و پول ماهانه و ساپورت والدینش را داشته باشید، که هیچ. تازه قراره نقش یه داماد با درآمد خوب را هم بازی کنید.
پس مسائل مالی تقریبا منتفی می شه. با ششصد هفتصد تومن حقوق و هفتصد تومن قسط، قراره این دختر را و زندگیتون را بچرخونی !! چطوری؟

همین الان ازتون شوآف خواسته. خب این شوآف از خونه و ماشین و لباس و مهمونی و سفر و ... همه چی را شامل می شه. چیزی که می مونه و ایشون می تونه ازش بگذره نهاری هست که تو خونه می خورید و کسی خبر نداره. تو بقیه اش، اگر اهل نشون دادن ظاهر زندگیش به والدینش هست، مخارجش زیاده. با چی می خوای این مخارج را تامین کنی؟

اگر از طبقه اجتماعی بالاتر نبود، هم طبقه خودت هم که بود، شما قسطت را که بدی، ماهی هیچی یا صد منفی، واست می مونه. با چی می خوای زندگی کنی که یکی از طبقه بالاتر هم می خوای بگیری و خرجشم بدی و جلوی فامیلش هم نقش بازی کنی؟

اصلا با چی می خوای مجلس عروسی که گفته براش بگیری؟ ماه عسلش و ...

داری می گی خودش هم تردید داره و می گه می ترسم بیام تو اون شرایط نتونم.
اگر نتونست و خواست جدا بشه، مهریه شوآف را هم باید بدی ها!
حتی نفقه و اجرت المثل و تامین زندگی در حد زندگی خونه پدری و ... درگیر دادگاه که بشی یه چیزایی می شنوی که به عمرت ندیدی

هر دوتون اشتباه کردید وارد رابطه به این نزدیکی شدید.


اگه میخواد همسر شما بشه، باید شرایطتون را بپذیره. مهریه آنچنانی و عروسی آنچنانی و ... می افتی توی دردسر.

می تونه پدر و مادرش را راضی کنه، نمی تونه باید تاوان اشتباه و رابطه پنهانیش را بده.

اکثر اینایی که جدا می شن یه روزی عاشق هم بودن. تعداد خیییییلی معدودی بی تفاوت یا بی علاقه ازدواج کردن.
کسی ازدواج نمی کنه که جدا بشه. اما گاهی خدای نکرده، مجبور می شی.

نامردی نکن. پای کاری که کردی وایسا، اما عاقل هم باش. هر دوتون تاوان اشتباهتون را بدین. همه را نذاره روی دوش شما.