بعنوان یک مرد میگم مطمئن باشید که قطع رابطه با اون دوستش که گفتید، بخاطر شما! دوست داشتن شما و دوست داشتن زندگی در کنار شماست! شک نکنید! ولی خب توی قهر و دعوا، غرور حکمفرمایی میکنه!!!
البته درستش اینه که آدم بتونه احساساتش رو کنترل کنه و منطقی فکر و رفتار کنه که اونم خیلی مهارت میخواد و اگر خودمون و جای طرفمون بزاریم متوجه میشیم که نمیشه به دیگران خرده گرفت!

-----------------------
فکرتون در مورد دوری از خانوادش درسته! بخاطر اینکه شما رو خوشحال کنه شرطتون و قبول کرده ولی واقعاً تحملش سخته! !!!!
فکر خوبیه ولی بنظر من نقل مکان رو در حد یک پیشنهاد ارائه بدید! چون اگه مصر باشید و پافشاری کنید یجورایی حس دستوری و کنترلگری رو بهش القاء میکنید و شاید نتیجه عکس بگیرید!
هروقت خواستید بگید یجوری سر صحبت رو باز کنید که مثلاً بگید: "من احساس میکنم که زندگی اینجا برات سخته، اگر تو تصمیم دیگه ای داشته باشی و از اون طریق آرامش بیشتری بدست بیاری من حرفی ندارم و همراهتم! " و دیگه چیزی نگید! بعداً اگه خودش تصمیم گرفت شما استقبال کنید !
---------------------
بخشیدن مهریه کار عاقلانه ای نمیتونه باشه!!!!!
من هیچ شناختی نسبت به شخصیت و منش و مرام همسر شما ندارم ! نبود مهریه بین زوجین در خیلی موارد ممکنه باعث سوء استفاده آقایون بشه و توی دعواهای زن و شوهری ( که اجتناب ناپذیره) بعنوان اهرم فشار استفاده بشه و حتی اگر هم کار به جدایی نرسه میتونه اعتماد بنفس خانومها رو از بین ببره!
ولی بازهم با همه این تفاسیر شما همسرتون رو خیلی خوبتر میشناسید! تصمیمش با خودتونه! با مشاورتون و چند نفر با تجربه تر مشورت کنید که خدا نکرده کاری نکنید که بعداً باعث پشیمونی و سرخوردگیتون بشه!
****
یه حدسی هم که میشه زد اینه که میخواد شما رو محک بزنه ببینه چقد براتون ارزشمنده و حرف شنوی شما رو امتحان کنه! شاید شما قبول کنید و بعدش خودش براتون مهریه در نظر بگیره!!!!
من نمیتونم بیشتر از این چیز خاصی بگم! خودتون باید شرایطتون رو بسنجید و نتیجه گیری کنید.
براتون آرزوی بهترینها رو دارم!