·▪▪••●●::: آیا برای اجابت دعاهایمان ، به خداوند اصرار کنیم یا خیر؟ :::●●••▪▪··

[باغبان]

تشکر از تاپیک بسیار مفیدتون.که برخی سوالاتم را پاسخ داد.

آیه 11 سوره حج:

وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلي‏ حَرْفٍ فَإِنْ أَصابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَ إِنْ أَصابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلي‏ وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةَ ذلِکَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبينُ11

از مردم کس هست که خدا را به زبان و به ظاهر می پرستد ( نه از باطن و حقیقت ) از این رو هر گاه خیر و نعمتی به او رسد اطمینان خاطر پیدا کند و اگر آزمونی ( از شر و فقر و آفتی ) به او رسد ( از دین خدا ) رو بگرداند. چنین کس در دنیا و آخرت زیانکار است و این ( نفاق و دورویی ) زیانی است که بر همه کس آشکار است.

متاسفانه بعضی وقتها به مصداق این آیه نزدیک می شم.خدا کمکمون کنه از این مصادیق نباشیم.

اگر میشه یکی این را برای من توضیح بده. می دونم سوالم مسخره است ولی ذهنم را مشغول کرده:

می گن خدا گاهی حاجت بنده اش را دیر می ده که ما باهاش بیشتر حرف بزنیم.چون مناجات بنده اش را دوست داره. یعنی گاهی دلیل خدا اینه!!!(نه چیز دیگه!)
من با بقیه دلیل ها که ما نمی دونیم کاری ندارم. یعنی مثلا مصلحت نیست یا ... من سوالم دقیقا سر این یکی دلیل خداست که چرا خدا برای اینکه ما بیشتر باهاش حرف بزنیم حاجتمون را دیر می ده؟ چرا یه راه دیگری انتخاب نمی کنه برای بیشتر صحبت کردن ؟ چرا گاهی دوست داره غمگین باهاش حرف بزنیم نه خوشحال؟

سلام


مثلا چه دعایی ؟

چه حاجتی ؟

چه در خواستی ؟


ممنون