آیا این معیارها ناشی از سختگیری زیاده یا حساسیت زیادی، و اینکه آیا باید تعدیلشون کنم؟

[دختر بیخیال]

سلام دختر خوب
من همسری داشتم که 4 ویژگی اولی که شما گفتین رو کاملا داشت اما می خوام در اینجا بگم اصلا داشتن این ویژگی ها تامین کننده زندگی نیست بطوریکه همسر اینجانب با این طرز فکر که من دارم بهت ظلم می کنم و ابدیتم داره از بین میره طلاق داد من رو
اول اینکه شخصی که به پدرمادرش احترام میذاره و مودبانه حرف میزنه لزوما اینکار رو در قبال همسرش انجام نخواهد داد
بطوریکه بیشتر مشکلات من و همسرم بخاطر تنها گذاشتن های من تا پاسی از شب به بهانه رسیدگی به پدرمادرشون بود

با سلام و احترام

بسیار متاسف شدم از اتفاقی برای زندگیتان افتاده است امیدوارم از این به بعد زندگی آرامی داشته باشین .

از اینکه تجربیاتتون و در اختیار بنده قرار دادین کاملا متشکرم.

حقیقتش همانطور که در جواب سایرین هم گفتم بنده میدانم اگر کسی تمام این معیارها هم داشته باشد ولی باز هم هیچ تضمیمنی وجود ندارد که زندگیم من کاملا بیمه بشه و هیچوقت به دریچه طلاق نرسه.

من میدانم مشکلات در دورانی که با ازدواج شروع خواهم کرد خواهم داشت.

حتی مشخص نیست شخصی که من انتخاب میکنم یهو تغییر جهت و عقیده ندهند یکی یکی تمام معیارهاشون و از دست ندهند.

پس همیشه کمی آمادگی تغییر شرایط و خواهم داشت.

اما نمیتونم بخاطر اینکه تضمین کننده صد درصد نیست کلا این معیارها و فراموش کنم.

شاید اگر این چهار موردی که فرمودید و خواستگارم داشته باشد مانند شما بازهم زندگیم به طلاق برسه یا مانند خیلیای دیگه تاپیکشون در اینجا هم موجود است همسرانشون تغییر باور و اعتقاد نسبت به دوران اولیه اشون دهند

یعنی امکان تغییر هست اما نمیتونم هیچ معیاری نداشته باشم اونم بخاطر اینکه امکان داره یک روزی همسرم تغییر کنند.

من حداقل مطمعنم اگر یک آدمی که اعتقاداتی به خدا نداشته باشن حرام و حلال براشون فرقی نکنه انتخاب کنم زندگی سختی خواهم داشت.

یا اگر کسی و انتخاب کنم که از دوران مجردیش عادت به روابط دوستی و عوض کردن دوست دختر داشته اند، سخت میتونم در زندگی بهشون اعتماد کنم و زندگی آرامش بخشی داشته باشم

حداقل اگر کسی و انتخاب کنم که ایمان قلبی داشته باشند حتی اگر تغییر هم کنن این امید و همیشه دارم که همسرم قابلیت برگشت به اعتقادات قبلیش و دارد.

من نمیدونم مشکل شما چی بوده! ؟
ولی خب من میدونم پدر و مادرها مسن هستن و ممکنه یروزی نیاز به مراقبت فرزندان داشته باشند. نمیشه از همسرمون بخوایم وقتی خانوادشون نیاز به کمک دارند کلا رهاشون کنن، حتی در این راستا میشه کمکشون کرد.

ولی خب همیشه افراط و تفریط در هر کاری خوب نیست، بالاخره همسر هم یک جایگاهی داره و نیاز به توجه همسر داره نباید اینو فراموش کرد
همه ی آدم ها اشتباه میکنند ولی بنظر من همسر شما اگر ایمان قلبی داشتن و بفکر آخرتشون بوده باشند، میدونستن با طلاق شما و در صورت ناراضی بودن شما مطمعنا آخرت خوبی نخواهند داشت.

قرآن و امامان ما و خداوند به همسرداری سفارشات زیادی کرده اند، ما که فقط به مراقبت از پدر و مادر سفارش نشده ایم.

بنظر من حداقل یک انسان با ایمان قلبی و میتوان با بکار بردن از این احادیث برایشان، مطابق با خواسته امون که اتفاقا خواسته معقولی هست پیش برد. حداقل نه فقط به خاطر همسرشون میتوانند به خاطر رضای خدا به همسرشون ظلم نکنند.

مطمعن نیستم با داشتن این معیارها زندگیم تضمین شده است ولی مطمعنم اگر این معیارها و حذف کنم زندگی سختی خواهم داشت و ریسکش برایم بالاتر خواهد بود.

مثل این میمونه که شما هرچقدرم با بالاترین تکنولوژی های روز دنیا امینیتتون بالا ببرین باز هم هیچوقت نمیتونین از مرگ فرار کنین.باز هم همیشه احتمال بروز خطرات و مشکلات در زندگیتون هست. فقط میشه به خدا توکل کنین و نهایت تلاششتون و داشته باشین.

باز هم ممنون از اینکه نظرتون و در اختیارم قرار دادین.

تجربه شما نه تنها باعث نشد که از چهار معیارم خصوصا معیار اولم کوتاه بیام بلکه باعث شد مطمعن تر پیش بروم و کمی به بند هاش اضافه هم کنم.