چگونه می توانم برای روبرو شدن با فرد مناسب جهت ازدواج خلاق باشم؟

[آی تک]

سلام دختر سرگردان عزیز


انقد پست های تاپیک شما مفصل و جامع بودن که من نتونستم همشو بخونم.


فقط چیزی که میخواستم بگم اینه که خودت رو محدود به یه روش خاص نکن مثلا اینکه فقط سنتی باشه درست نیست.


چه اشکالی داره اگه کسی ابتدا پیشنهاد دوستی بده.البته این جمله ای که گفتم رو باید توضیح بدم تا سوبرداشت نشه.توضیحش هم اینه:ببینید کلا آقایون در ازدواج مسئولیت بیشتری نسبت به خانم ها دارن(ازدواج برای خانم ها هم مسئولیتهای زیادی رو میاره ولی خب در مورد آقایون بیشتره) پس یه پسر خیلی باید با خودش کلنجار بره تا به یه دختر پیشنهاد ازدواج بده،مخصوصا دختری که مثلا فقط چند بار بیشتر تو کلاس یا هر محیط دیگه ای ندیده و شناخت زیادی ازش نداره. حالا این پسر با خودش فکر میکنه اگه از طریق خونواده عمل کنم خانواده ها درگیر قضیه میشن و ممکنه اصلا تو مسایل اساسی با هم تناسب نداشته باشیم پس چرا بیخودی خونواده ها رو وارد بکنم.یا فکر میکنه اگه از همین اول به این دختر پیشنهاد ازدواج بدم خب دختره دیگه، احساساتیه پیش خودش رویابافی مکینه و اگه به هر دلیلی با هم اوکی نشدیم ممکنه آسیب بخوره.


همین مسایل باعث میشه اون پسر محتاطانه عمل بکنه و همون اول بسم الله پیشنهاد ازدواج نده،بلکه اول پیشنهاد دوستی میده تا یکم با خصوصیات و معیارها و خواسته های دختر آشنا بشه و اگه دید مناسب هم هستن بهش پیشنهاد ازدواج بده.



البته این چیزی که گفتم در مورد همه پسرا صدق نمیکنه.بله منم قبول دارم که پسرهایی داریم که هدفشون از دوستی صرفا خوش گذرونی و سو استفاده های جنسی و عاطفیه.منظور من پسرهایی هست که از نظر سنی به پختگی رسیدن و شرایط ازدواج رو دارن . با یکی دوبار حرف زدن با پسرها خیلی راحت میشه تشخیص داد هدف اون پسر از دوستی چیه.


من خودم خواستگار سنتی داشتم ولی تو همشون بلااستثنا پسر هم جلسه اول اومده یعنی خودم به مادرم از اول گفتم که بگه پسر هم باید بیاد.رابطه دوستی به اون شکلی که تو ذهن همه هست نداشتم ولی پیشنهادهایی داشتم که شفاف در مورد ازدواج صحبت نشده بود ولی به طرف مقابل اجازه دادم یکی دو جلسه با هم تو جاهای عمومی حرف بزنیم.البته همونطور که گفتم قبلش با یه صحبت کلی با اون پسر متوجه شدم که قصدش صرفا خوشگذرونی نیست.بعدش اگه با هم توافق تو مسایل اساسی نداشتیم خیلی راحت رابطه رو کات کردیم و برای همدیگه آرزوی خوشبختی کردیم و اگه نه که باز یکی دو جلسه صحبت کردیم و بعد اون آقا خونوادش رو در جریان گذاشته و ادامه مسیر شکل سنتی به خودش گرفته یعنی همون تماس مادر پسر با خونه و...یعنی یجورایی ترکیب روش سنتی و مدرن.


پس میشه بدون اینکه وارد رابطه های دوستی آنچنانی و بی هدف شد ولی این جور آشنایی های مدرن رو هم تجربه کرد.فقط باید حواسمون جمع باشه،مثلا اینکه از همون اول منطقی عمل کنیم و اصلا وارد فاز فیلم هندی و این چیزا نشیم و در ثانی یه تایم زمانی رو برای آشنایی مشخص کنیم مثلا دو ماه و بعد از دو ماه اگه توافق اولیه حاصل شد قضیه باید وارد کانال خانواده بشه.


تو این سایت و کلا تو رسانه ها از پسرا یه دیو ساختن، انگار که تو هر جایی که یه دختر و پسر باشن پسره فقط تو ذهنش افکار پلید میگذره و دنبال سواستفاده از دختر هست،در حالیکه اگه دختر حواسش جمع باشه خیلی راحت میتونه کنترل اوضاع رو به دست بگیره.


من تو یه شهر کوچیک زندگی میکنم ولی تو همین شهر خودمون راحت میتونم بگم شاید پونزده بیست بار پیشنهادهای به سبک مدرن و بدون درگیر کردن خانواده ها داشتم و تو جاهای عمومی قرار ملاقات داشتیم و با هم حرف زدیم.و اصلا هم ترسی از این بابت نداشتم که ممکنه کسی من رو ببینه و آبروم بره و این حرفا.حتی شده یکی دو بار از آشناهامون منو دیدن و خیلی راحت گفتم بله ایشون پیشنهاد آشنایی دادن و قرار شد برای شناخت بیشتر تو بیرون هم همدیگه رو ببینم و اصلا ذهنیت دیگران نسبت به من منفی نشد چون رابطه احساسی یا فیزیکی که نداشتم و کاملا حواس جمع رفتار کردم.در ضمن این رو هم بگم اکثر این آفایونی که من باهاشون بیرون دیدار داشتم تحصیلکرده و خیلی مودب و محترم بودن پس الکی نباید از جنس مخالف ترسید.


یه چیزی میخوام بگم که تا به حال هیچ جا نگفتم من حتی آشنایی اینترنتی داشتم.البته منظورم سایتهای همسریابی نیست.من به عنوان مشاور تحصیلی برای دانشجوهایی که آزمون کارشناسی به ارشد دارن تو یه سایتی فعالیت میکنم.تو اون سایت مشاوران تحصیلی برای اکثر رشته ها هستن و هر کابری که سوال بپرسه ما مشاورا جوابش رو میدیم و بقیه هم میتونن این رو ببینن.تو اون سایت تو صفحه کارشناسا مشخصات کارشناسا مثل سن و سال و شهر محل سکونت و...ذکر شده که همه میتونن ببینن فقط اسم مستعار داریم اونجا.


یکی از مشاورای اونجا به من پیام داد که من همشهری شما هستم و از اینکه یه همشهری تو این سایت دارم خوشحال شدم و...و هر ازگاهی حرفای خیلی عادی با هم میزدیم مثلا اینکه کدوم دانشگاه درس خوندیم و از این چیزا.تا اینکه یه مدت بعد ایشون پینشهاد دادن همدیگه رو ببینیم که دیدیم و اتفاقا شخص بسیار محترمی هم بودن و بعد از یکی دوبار گفتگو ایشون گفتن احساس میکنم ما وجوه مشترک زیادی داریم و میتونیم برای ازدواج با هم تصمیم بگیریم.


منظورم از گفتن این چیزا این بود که همیشه مارو از روابطی که اول خود پسر پیشنهاد آشنایی میده یا روابطی که از اینترنت شروع میشه ترسوندن در حالیکه کسانی باید از این روابط بترسن که انقد کم سن و سال و بی تجربه هستن که نمی تون کنترل اوضاع رو به عهده بگیرن و یا طوری برخورد میکنن که طرف مقابل به خودش اجازه سواستفاده عاطفی و جنسی میده،یا روابط اینترنتی زمانی خطرناکه که دو نفر چند ماه با هم چت میکنن و تازه بعدش متوجه میشن طرف مقابل اصلا جنسیتش رو دروغ گفته


پس در کل:ما میتونیم آشنایی از هر مدلی داشته باشیم فقط به شرطی که حواسمون جمع باشه و حتما براش تایم مشخص کنیم، بعد از اون تایم باید تکلیف رابطه مشخص بشه یا کات کردن یا وارد کردن خانوادها و نکته مهم اینکه هیچ گونه رابطه عاطفی و فیزیکی صورت نگیره.


میدونم شما شخص مذهبی ای هستین ولی این چیزهایی که من گفتم منافاتی با عقاید مذهبی نداره چون نه صحبت کردن های خاص قراره بین دختر و پسر اتفاق بیفته و نه روابط عاطفی و فیزیکی.



یه چیزی هم بگم و رفع زحمت کنممن با اینکه آشنایی از هر نوع مدلش رو داشتم ولی همیشه دوس دارم اول طرف مقابل خودش من رو جایی ببینه حالا محیط کار یا هر جایی، بعدش یه مدت عاقلانه و منطقی با هم آشنا بشیم و بعدش که از هم شناخت کافی کسب کردیم وارد فاز عشقولانه بشیم و بعدش بقیه ماجرا روند سنتی داشته باشه یعنی حتما باید قبل از ازدواج عاشق همسرم بشم اون وقته که هر کاری واسش انجام میدم ،اگه عاشقش نباشم و همین جوری با یه دوست داشتن عادی باهاش ازدواج کنم فکر نکنم بتونم هر کاری واسش انجام بدم



موفق باشید