یا رب
وفایت با جفایت هردو نیکوست
تفاوت کی کند چون دارمت دوست
البته باید بگم:
ما جفا از تو ندیدم و تو خود نپسندی
آن چه در مذهب ارباب طریقت نبود
شکرت یا رب العالمین که زبانم الکن است ... یاریم کن تا مروارید های فراوان الطافت را با بیان به درگاهت رشته رشته به بند کشم و اقرارم شود به ناتوانی شکر درخور در برابر این همه لطف که به شمار درنیاید و .... ذکر هرچه می توانم هم بخاطر حال خوبی که می بخشد و قربی که می آورد هم شکر می طلبد و بر آن شکر نیز شکری نیاز آید و .... عاقبت می بینم که شرینی عجز آمده از ناتوانی در شکر
الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ








پاسخ با نقل قول

علاقه مندی ها (Bookmarks)