سلام دوست عزیز
اولین اشتباه شما ترک کردن خونه اون هم فقط باتهدید!!
به نظر من نه زنگ بزن نه پیام بده...همینجوری بروخونه ات...خونته..حق داری بری...پس اصلا نگران نباش
مطمعن باش اون هم منتظره اما غرورش اجازه نمیده باهات تماس بگیره
واما اشتباه های دیگه ات：
تحقیرکردن همسرت به خاطرگفتن اینکه چراماشین روبردی!!زن وشوهرتوی همه چی شریک هستن پس به اسم منواون نداریم!!شمابااین کارت به شوهرت خیلی چیزهارونشون دادی که واسه یه مردخیلی سخته...اون الان احساس میکنه شما داری واسش سروری میکنی!!
شوهرت بایداحساس کنه تکیه گاه توهست
دخالت دادن مادرهمسرت اشتباه خیلی بزرگی هستش...معلومه که اون ظاهرقضیه روبه نفع هردوتون درست میکنه اما بعدازیه مدت خسته میشه ونگران پسرش...پس هیچوقت نه خانواده خودت ونه همسرت رودخالت نده!!
دوست عزیزبایدمهارتهای زندگی رویادبگیری
بایدبدونی شوهرت چه موقع عصبانی میشه؟تاجلوشوبگیری بارفتاردرست
بایدببینی واسه چه بددهنی میکنه؟اابته ترک دادن این خصلت خیلی سخته...بیشتربایدخودت مواظب باشی تاموقعیتش روبه وجودنیاری
بایدببینی شوهرت ازچه چیزی احساس ناامنی میکنه واون هاروبرطرف کنی...ناامنی ای که میخوادبابددهنی وتهدیداون روازبین ببره...
شایدازطرف توخیالش راحت نیست..شایداون حس اقتدارمردانه روبهش ندادی...
بایدزن باشی وظرافت زنانه داشته باشی...باسیاست خواسته هات روبخوای نه بادعواوبحث که همسرت احساس کنه تومردی!!!
رفتارهای شوهرت هم اشتباست اما فعلاتواینجایی ومیخوای تلاش کنی پس اول روی رفتارخودت کارکن تابتونی روی رفتارشوهرت هم تاثیربزاری البته این راه طولانی هستش پس باید خیلی صبورباشی!!
والبته همه اینهامستلزم برگشتن شمابه خونه ست...
علاقه مندی ها (Bookmarks)