سلام عزیزم.
پیشنهاد میکنم تا وضعیت بحرانی تر نشده ازشون عذر خواهی کنید و دلیل رفتارتون هم بیان کنید. حس ترحمش رو برانگیزید. بگید معذرت میخوام، میدونم بد صحبت کردم، حالم بده نمیدونم چی میگم. نمیدونی تو دلم چی میگذره. هرجور که باشه مادرمه، قلبم آتیش میگیره اون حالیه و من کاری ازم بر نمیاد و این حرفا...
تو این شرایط میخواین یه رنج و درد دیگه به خودتون و خانواده تحمیل کنید؟ الان وقت فکرکردن به طلاق نیست. الان عصبانی هستید. اجازه بدین این مساله حل بشه دوروز دیگه همه این رفتارا از یادتون میره. کوتاه بیا عزیزم و بیشتر ازاین همدیگرو آزارندین
تنها نفس خداست که اگر بر گل دمیده شود انسان می آفریند.
ویرایش توسط عشق آفرین : چهارشنبه 13 آبان 94 در ساعت 11:14
علاقه مندی ها (Bookmarks)