تنهای تنهای تنها

[تنها ی تنها ی تنها]

سلام

خانوم محترم به همدردی خوش اومدین

چه کار خوبی کردین که موضوع خودتون رو اینجا مطرح کردین. دوستان برای راهنمایی های خوب خدمت شما خواهند رسید.

---------------------

فکر میکنم مشکل اصلی شما همونیه که چند باری بهش اشاره کردین.

1-اعتماد به نفس!!!!!

2- درون گرایی !!!!!


------------

نگاه کنید خانوم شما به موقع برای بهبود وضعیت تون اقدام کردین. با شرایط شما ممکنه با اولین درخواست دوستی، به دامی بیافتین که راه برگشتی نداره.

حس تنهایی که دارین و خودتون ناخودآگاه و خودآگاه بهش دامن میزنید، براتون داره تبدیل میشه به استخری که هر لحظه ممکنه ظرفیت اش پر بشه.


باید تلاش کنید به اجتماع راه پیدا کنید. کلاس های ورزشی - هنری ، مهمونی، عروسی، اردو دست جمعی و ....

باید از روش هایی که وجود داره، باید از درونگرایی به سمت برونگرایی پیش برید تا از بودن در کنار بقیه بهتون خوش بگذره!


--------
سوال کنکوری:

میدونید چرا اون خانومی که از شما به زعم خودتون پایین تره، تو اجتماع راحت تره؟



پ.ن: خانوم من شخصا دختری رو ستایش میکنم که تو گوشیش، پیام ها و شماره تلفن های پسر نباشه.

قدر خودتون رو بدونید و هیچ وقت سمت این دوستی ها نروید!

خیلی خیلی مرسی از راهنماییون اما به نظر همه اینو میگن که از دختری خوششون میاد که با هیچ پسری رابطه نداشته باشه ولی مطمین باشید ادمای امثال من همیشه تنهان و این که چون واقعا وضع جامعه خراب شده تا نتونی خودت ارتباط برقرار کنی اصن کسی سمتت هم نمیاد و مجکوم به تنهایی میشی
و این که همه هی نصیحت میکنن که دوست شدن بده اخه اگه بده ینی فقط واسه ی من بده پس چرا خودشون ادامه میدن اگه انقد بده و مطمینا اگه تنها بودن میفهمیدن که کدومش بدتره