قبلا هم بهتون گفتم.شوهر شما به بلوغ عاطفی و فکری لازم برای ازدواج نرسیده. حتی در حد یک پدر هم احساس مسئولیت نداره چون حداقل به خاطر بچه اش هم نمیکنه بیاد خونه و یک سوپ آماده به بچه بده!!تا خودش نخواد وتصمیم نگیره روی خودش کار کنه هم اوضاع شما عوض نمیشه.همینه.بد برخورد میکنه شما باید تحمل کنی و لبخند بزنی و به خودت برسی تا بدتر نشه و لج نکنه.شوهر شما یا بچه است یا به قول دوستمون داره کارهایی میکنه که نمیخواد شما سردربیاری.وقتی براتون نوشتم اینطور ادامه ندید منظورم دقیقا همین بود.چون هر چند وقت یکبار روی اعصاب شما سوهان میکشه.چقدر میتونی تحمل کنی و غذای خوشمزه بپزی و لبخند بزنی؟یا باید کلا ازش قطع امید کنی که میشه طلاق عاطفی یا خودت برو مشاور ببین باید چکار کنی خودش هم مایل بشه به بزرگ شدن!!!