دوست عزیز جواب سوال تایپیکتون به نظر من همون حرفی هست که همه دوستان گفتن.
کاری به کارش نداشته باش.
نظرم کارشناسی نیس و صرفا نظر خودم رو میگم.ولی من اگه جای شما بودم. به نظرم کارم اشتباه بوده ولی نه اونقدری که باعث جدایی شه. شما خیانت که نکردی ب همسرتون.
چون میدیدم همسرم حاضر نیست بیاد ببینیم همو و از طرف دیگه هم پشت تلفن یا اس ام اس حالت سوال جواب پیش اومده من نمیتونم حرفامو بدون ناراحتی و با جملات درست بزنم.
براش یه نامه مینوشتم. و ایمیل می کردم.
با این مزمون که من میدونم اشتباه کردم دلایلم اینا بوده و میدونم دلایلم خیلی اشتباه بوده و خیلی بچگونه فکر کردم. اینارو نمیگم که توجیه کنم کارمو میگن که بدونی تو اون لحظه اینجوری فکر کردم که صد در صد اشتباه بوده. وگرنه در اینکه من اشتباه کردم شکی نیست.
دوس نداشتم ازت جدا شم. زندگیم و تورو خیلی دوس داشتم و دارم. و دلم میخواست فرصت داشتم و جبران می کردم . اعتماد از دست رفترو مجدا ایجاد می کردم.
زندگیم برام خیلی مهم بود و هست و هرگز فکر نمیکردم مرتکب همچین اشتباهی بشم و تاوانش اندازه زندگیم باشه. دوس نداشتم جدا شم ولی بخاطر خواست تو و اینکه بهت حق میدادم ناراحت شی تن به این جدایی دادم.
بعد از جدایی بارها ازت خبر گرفتم و خواستم مجددا ازدواج کنیم. چون من میدونم اشتباه کردم و مقصرم ولی هنوز تو مهمترین ادم زندگی من هستی. و بابت همین اصرار کردم.که شاید اشتباه بود
تو مطمعنا این حق رو داری ک فکر کنی و برای زندگیت برنامه بریزی..
این نامه رو نوشتم هم برای اینکه حرف دلم رو بزنم چون از طریق دیگه ای نمیشد و هم برای اینکه بهت بگم حق داری تنها باشی, فکر کنی و برای زندگیت تصمیم بگیری و من این حق رو ندارم که با پیام دادنم باعث ناراحتیت بشم.
و در اخر هم باهاش خداحافظی کنی و بگی من پیام نمیدم که افکارت رو بهم نربزم ولی خوحال میشم اگه روزی تصمیم بگیری بهم فرصت جبران بدی. و اگه هم برنامه ای دیگه ای برای زندگیت بریزی برات بهترینارو میخوام.
و بهش فقط یه اس میدادم و میگفتم ایمیل دادم. و لطفا بخونه. تو همون اس ام اس هم ازش عذرخواهی میکردم بابت پیام دادنمو میگفتم که دیگه پیام نمیدم.
و بعد هم واقعا تحت هیچ هیچ هیچ شرایطی نه پیام میدادم. نه زنگ میزدم نه خبرشو از اطرافیان می گرفتم و فقط منتظر میموندم خودش تصمیم بگیره.
ولی ارتباطم رو با دوستانم قطع نمیکردم. مثلا اگه شما با خواهرش دوستین. بعدش هم دوست بمونید. ولی از پیگیر همسرتون نشین.
اگه مجلس ختم دوست مشترکی باید برید. خب برید. ولی پیگیر همسروتن نشین. نگاهش نکنید زیر زیرکی.
کلا حرف دلتون رو بدون حالت التماسی و با اعتماد به نفس بزنید و بعد برین کنار.
این نظر من بود. امیدوارم هر اتفاقی می افته برای شما بهترین باشه
علاقه مندی ها (Bookmarks)