از اینکه نامزدم مرا واقعا دوست داره یا تظاهر به دوست داشتنم می کنه توی شک هستم.

[raha2]

مادرم معتقده که ما باید جدا بشیم و احتمال به هم خوردن و خوشبخت نشدم در اینده زیاده. ولی خودم خیلی دوستش دارم. پسر خیلی خوبیه بنده خدا. تا بحال از گل نازکتر به من نگفته ( البته منهای ایرادات اولیه). خیلی مودب. نمازخون. من موندم بمونم زندگیمو درست کنم یا بگم مادرم تجربه اش از من بیشتره و اگر بمونم بعدا پشیمون بشم.

عزیزمن وقتی خودت میبینی در کنارش ارامش داری .خوشحالی .احساس خوشبختی میکنی چرا میخوای زندگیت رو خراب کنی من فکر میکنم بهتره هروقت خانوادت در این مورد باهات حرف زدن خیلی قشنگ قانعشون کنی وبعد این مسئله هم در باره اتفاقاتی بین شما و نامزدتون پیش میاد به کسی چیزی نگید اینا بین شما دوتاس قرار نیست همه راجع به زندگی شما نظر بدن اینطوری حرمت بین نامزدتون و خانوادتون هم از بین نمیره
دودستی زندگیت و بچسب نذار این بحث ها بشه مشکلات بزرگ و غیرقابل حل