دوست عزیز
من نمیخام جلوی هم موضع بگیریم یا وارد حالت تدافعی بشیم . اینکه انسان هستیم و کرامت انسانی و این چیزها حرف های قشنگی هست و من هم مخالف نیستم . ولی آیا وقتی کار بالا میگره تکرار کردن این مدل حرفا فایده ای داره ؟
عرض من این بود که رابطه زن و شوهر یک رابطه با ماهیت «برابر» نیست ولی شما دوباره میفرمایی : «اگه یک طرف مدام طرف مقابل رو بازخواست کنه و زیر سوال ببره» یا ادامه میدی : «مطمئنا طرف دیگه هم هرچند صبور و با ظرفیت بالایی باشه صبرش بعد از یه مدت تموم میشه»
من شما رو درک می کنم و نمیخام جلوی شما موضع بگیرم . عرض من اینه که رابطه زن و شوهری یک نوع رابطه ای هست که باید زن بپذیره مطیع شوهر باشه و تابع باشه . وقتی این موضوع به هر دلیلی به هم میریزه ، دیگه اصل رابطه دچار خدشه و بحران شده . وقتی طرفین به قول شما گذشت هم ندارن و قراره گلاویز بمونن ، خوب چه دلیلی داره که به این نبرد ادامه بدن .
البته شما اشاره کردید که تمایلی به ادامه زندگی ندارید ، بنابراین هر طور که صلاح میدونید رفتار خواهید کرد و ممکنه تقابل کنید یا هر چیز دیگه . . .
علاقه مندی ها (Bookmarks)