سلام.تنها مشکل شما نیست.منم توی 23 سالگی تقریبا قسمت بالای سرم خالیه.این احساسات منفی طبیعیه.منم از خودم بدم میاد.دخترای فامیلمون می بینم.همش با خودم می گم نکنه از زشتی من.چندششون بشه.این همه آمار جراحی دماغ و گونه و لب برای زنا.کاشت مو برای مردا.همش برای اینه که ما ایرانیها مریضیم.یا یکسره همدیگه رو مقایسه می کنیم یا همدیگه تحقیر می کنیم.مثلا دخترت حیف شد و فلان.خاله من برای همین جمله دختر خالمه روشوهر نداده.26 سالشه.یه پسر خوب هم اومد خواستگاریش.خوشتبپ با مدرک دکترا.شاغل پولدار.برو یه کشور دیگه زندگی کن.هیچ پسری حاضر نمیشه باهات دوست بشه.اونجا.یک رابطه فاکتورای مشخصی داره.س.ک.س مفید و خوب.شیرین بودن.محبت.اخلاق.خیلی چیزای دیگه.توی ایران انگار مسابقه دو گداشتن دخترا که پز شوهرشون یا دوست پسرشون رو بهم بدن.اینه که آدمای زشت و نیمه زشت مثل من،مریض میشن.یه چیزم هست.زود ازدواج کردین و باعث میشه دائما خودتون رو نافص فرض کنین.بهتره این افکارو بزارین کنار.اگه به سی برسین.کاملا از زندگی زده میشین که چرا اینجور شد.خواه نا خواه آدم به مروز زمان پیر میشه دیگه.حالا اگه زودتر اتفاق بیوفته چیزه عجیبی نیست.شمام یه روزی پیر میشی.همسرتم اگه مثله شما فکر کنه و به دخترای خوشگل مترو فکر کنه.چه حالی بهتون دست میده؟!
علاقه مندی ها (Bookmarks)