اینم اضافه کنم
خونواده ات (برادر مادر و ...) به تو نگاه می کنن. به احساس رضایتی که تو از خودت داری نگاه می کنن و بر اساس همون راجع به عملکرد چند ساله ات قضاوتت می کنن و فکر می کنن و رفتار می کنن. حتی اگر بالاترین درجه ی علمی هم داشتن خونوادت بازم تا حد زیادی بر اساس نگاهی که خودت به عملکرد خودت داری و حسی که نسبت به زندگی و نتایج و دستاوردات داری به دستاوردهات نگاه می کردن. دیگه اگر روستا هم هستن پس اطلاعات زیادی ندارن و تنها مرجع و معتبرترین مرجعشون برای تشخیص اینکه تو در زندگیت راه درست رفتی یا نه میشه خود تو! آبی تو حس خوبی نداری به انتخاب هات و از نتایجشون راضی نیستی. این رو اونا می بینن و رفتارایی که باهات می کنن هم متناسب میشه با حس خودت و سرزنشت ممکنه بکنن. چون تو راهنماشون هستی برای اینکه قضاوتت کنن! تو از خودت راضی نیستی. اونا هم نمی دونن چه کمکی می تونن بکنن و ساده ترین کارو می کنن. حس بدتر بهت می دن و تو هم حس رونده شدن پیدا ممکنه بکنی.
هم به خاطر خودت هم به خاطر اینکه تو در اصل راهنمایی خونوادت هستی برای رفتارشون با تو، کم کم حس رضایت از خودت رو بیشتر و بیشتر کن. اینطوری که الان حس داری به خودت هم خودت اذیتی هم اونا میان اذیتت می کنن بیشتر اذیت میشی.
![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)