من میخواستم انتهای پست قبلیم اینو هم اضافه کنم که کار پیش اومد و نشد
اگر واقعا می خواین ادامه بدین به درستون، اولا که یک ترم یا یکسال مرخصی تحصیلی بگیرید.
تا پسر کوچکتون کمی بزرگتر بشه و خوابش منظم بشه.
بعدش هم یک پرستار تمام وقت برای بچه ها و کارخونه بگیرید، صبح تا ظهر (شایدم 4 یا 5) برید سرکارتون، عصر تا شب هم روی تز دکتراتون کار کنید. نه از همسرتون توقع کمک و درک شدن باشید و نه کس دیگه ای. آخر هفته ها رو هم فول تایم بگذارید برای بچه ها.
فقط مشکل این راهکار این هست که این وسط یه جورایی به بچه ها بفهمونید از شنبه تا چهارشنبه مامان و بابا فقط اسماً مامان و بابام نه رسماً.
یا اینکه اگر براتون امکان داره، بعد از اتمام مرخصی تحصیلی تون این بار یک سال از محل کارتون مرخصی بدون حقوق بگیرید و فول تایم رو تزتون کار کنید و در کنارش به بچه ها برسید. البته باز هم به نظرم برای کارهای خونه و ... از کمک استفاده کنید تا انرژی کافی داشته باشید.
طبق حرفای خودتون همسرتون دوست خوبی واستون هست، نمی دونم تو این موضوع میشه به مشورتشون تکیه کرد یا نه، ولی به نظرم تمام راه ها و چالش ها و دردسرها و هزینه ها مادی و معنویش رو بیارید رو کاغذ و با همسرتون صحبت کنید. همسرتون رو هم به چالش بکشید و بگید اگر مثلا الان درستون رو ول کنید، دیگه زن دکترا نداره و... به احتمال زیاد می تونید به یه تصمیم یکدست و جامع برسید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)