ممنون عزیزم...من سخنرانی دکتر حبشی رو گوش دادم و کلی فایل دیگه از دکتر ناظری رو دیدم...اولش فکر کردم که ایراد از منه ...خواستم به قول شما همراه شوهرم باشم ...ولی من تا 3 ماه به خانواده ها در مورد بیکاریش چیزی نگفتم تا شان اقا پایین نیاد...بعد از 3 ماه هم هر چی خانواده من باهاش حرف زدن و خانواده خودش باهاش حرف زدن فایده ای نداشت...اگه میرفت دنبال کار ولی کار جور نمیشد اشکالی نداشت بالاخره زحمت میکشید ولی هیچ جا دنبال کار نمیگرده و میگه من غرورم اجازه نمیده هر جایی واسه کار برم !!!!!!کلی قسط عقب افتاده داریم و شهریه دانشگاه خودش و کلی قرض و بدهی ...ازش خواهش کردم یه کاری کنه و هر کاری هست بره ولی در جواب به من میگه زندگی همینه و دیگه نمیخوام غصه اش رو بخورم ,هر وقت پول داشتم قسط هام رو میدم ...میگه من وقتی پول ندارم حالمم خوب نیست و نمیتونم بهت محبت کنم و اهمیت بدم ....منم بهش گفتم واسه اون پول که دلیل شادی توست باید تلاش و زحمت بکشی و از آسمون واسه تو نمیاد پایین ...همش حرف های صد من یه غاز میزنه...حرفاش خیلی عصبی ام میکنه...بنظر شما اگه تاسوعا و عاشورا نتونستم با زبون خوش از رفتن مسافرت مجردی منصرفش کنم،چکار کنم ؟؟؟بزارم بره؟؟آخه نمیخوام بره...همش تابستانی با رفیقاش بوده و احساس میکنم بدتر شده...آخه رفیقاش آدمای خوبی نیستن...بنظرتون چکار کنم؟نوشته اصلی توسط ستاره زیبا
علاقه مندی ها (Bookmarks)