من برخلاف نظر دوستان اگه جای شما بودم از مادرشوهرم معذرت خواهی می کردم و به همسرم میگفتم که عزیزم من حرف تو رو زمین نمیندازم اگه فکر می کنی با معذرت خواهی من مشکل حل میشه به خاط تــــــــــو این کار رو هم می کنم.
این کار به نظ من چن تا حسن داره که اولیش اینه که من در مقابل همسرم جبهه نگرفتم و نذاشتم تنش ایجاد شه ( چون این مورد چیز خیلی خاص و حیاتی نیست )
با مادر همسرت صحبت کن و بگو که طاقت ناراحتی همسرمو ندارم ( در حضور همسرتون تماس بگیرین) این حرف شوهرتونو به خودتون میاره و تازه یادش میاد که از کارای خانوادش ناراحته . و یه معذرت خواهی کنین و در مورد چیزای دیگه صحبت کنین و بعد پایان تماس هیچ حرفی از خانواده همسر نزنین و عادی باشین. و این براتون یه تجربه باشه و آویزه گوشتون کنید که با آدمای مشکل دار بحث نکنین و حدود رو نگه دارین و بهانه ندین دستش . رسمی تر باشین و فکر و ذکرت خودت باشی و همسرت و بچه ات .
قبل رفتن زنگ بزن و حضوری اصلا و اصلا چیزی به روی خودت نیار و عادی باش. اگه مادرهمسرت موضوع رو پیش کشید بگو اون موضوع دیگه تموم شد و اصلا وارد بحثهای خاله زنکی نشو
علاقه مندی ها (Bookmarks)