عزیزم سیستم زندگی در همه ی ابعاد مخصوصا علمی و تحصیلی تو ایران همینه. برای همینه که من همیشه سر کلاسام میگم اونی که داشته کشورهای جهان رو تقسیم بندی میکرده قطعا بلد نبوده بیشتر از 3 بشمره که ما شدیم جهان سوم وگرنه میشدیم جهان 3000ام!

باور کن که اساتید شما خودشون خیلی چیزهای از ساده تا پیشرفته رو بلد نیستن و تازه بعد از 22 سال تحصیل و اخذ مدرک دکتری تخصصی در رشته ای و جدب شدن به عنوان هیات علمی در دانشگاهی، همگام با دانشجوهاشون شروع به اموزش میکنن چه تو درس های تئوری چه در زمینه ی برنامه نویسی چه در زمینه ی کارهای تجربی و چه در مورد ژورنال ها و پیپیرها و ... و حتی در زمینه ی اداب معاشرت! ( چون خیلیاشون بلد نیستن)

موقعی که ان شاالله تز ارشدتون رو شروع کردین متوجه خواهید شد که از یه مسیری به بعد حتی استاد راهنمای خودتون نمیدونه دیگه چی به چیه و سر جلسه ی دفاع تنها کسی که میدونه توی این تز چی به چیه خودتی و تمام. اون استاد داوری هم که سوال میپرسه مبرهنه که داره چرت و پرت میپرسه و اصلا سوالاتش به اصل موضوع پایان نامه مربوط نیست و داره از حواشی و فصول اول پایان نامه که بیشتر به مفاد کتاب های تکست که مدام در دانشگاه تو مقاطع مختلف تدریس میشه چنتا سوال طرح کرده که برای خالی نبودن عریضه س.

اساتید ایران معمولا بیشتر فوکوسشون برای گرفتن ارتقا هست حالا به طرق مختلف مثل تالیف کتاب ( البته خیلی کم این مورد پیش میاد چون علم نوینی ندارن که بخوان برای بار نخست تالیف و عرضه کنن و از طرفی حالشم ندارن)، ترجمه ی کتاب، چاپ مقاله، داور ژورنال شدن، داشتن یه سمت توی دانشکده علاوه بر هیات علمی بودن و ... تا میزان حقوق دریافتیشون افزایش پیدا کنه و خیلی کم فکرشون متمرکز تربیت نیروی خوب هستش.

از طرفی معمولا چون بچه های ارشد نسبت به بچه های دکتری طول میکشه تا راه بیافتن و عیار کار دستشون بیاد،سنواتشون محدوده (2 ساله) در مقایسه با بچه های دکتری که کمش 4 سال و نیم در خدمت این اساتید هستن،بیس علمی دانشجوهای دکتری قوی تره و لاجرم فعالترن و همچنین برای دفاع تو مقطع ارشد الزامی به داشتن مقاله و اینا نیست بر عکس دکتری که تا دانشجو مقاله ی چاپ شده نداشته باشه نمیتونه دفاع کنه در کل بیخیال بچه های ارشد میشن و البته تو مقطع دکتری هم کار خاصی نمیکنن جز یاد کردن ایان جوانی خودشون و دانشجوهای سنوات قبلشون که خدا میدونه بدتر از ما با چه بدبختی هایی به جایی رسیدن و الان اینا دارن فقط پزشونو میدن و به عنوان نقاط مثبت کارنامه ی کاریشون از اونا یاد میکنن.

بیخیالشون شو و خودتو خودت فقط بالا بکش با کمک دانشجوهای تاپ دور و برت و مخصوصا اینترنت!!!!