سلام
شما سطح توقعاتت را تغییر ندادی. تابلو که نمی زنی جلوی در خونه که خواستگار مناسب تابلوی اعلانات شما وارد بشه.
بلکه با تغییر شرایط، کم کم شما هم توقعاتت را تغییر دادی.
قبلا خواستگارهای بهتری داشتی براشون ناز می کردی و توقعات بالا داشتی
الان خواستگارها کمتر شده اند و ( به عبارتی) کم کیفیت تر، شما هم سطح توقعات را آوردی پایین.
الان از همون شرایط سختی که می گی پسرها قبول می کردن بذار، کسی به جلسه دوم هم نمی کشه و می ره.
چون هم سن شما و هم سن خواستگارهاتون متفاوته.
به نظر من بهتر بود یه استانداردی داشتید و به همون می چسبیدید. اینطوری خودتون هم کمتر اذیت می شدید.
نه این که با شرایط تغییر کنی و بعد حس کنی پس چرا خواستگارها هم تغییر کردن و دیگه نمی خوان؟
وقتی پسری 25 ساله می آد خواستگاری شمای 22 ساله و تازه فارغ التحصیل و تازه شاغل هست با کلی توانمندی و دنیایی پیش رو ... بهش می گی خونه می خوام ... می گه کاخ برات می خرم ... دیگه چی می خوای؟
ولی وقتی شما 30 ساله هستی و پسری 35 ساله می آد خواستگاریت که خودت داری می بینی با تاکسی اومده تا در خونه ی شما ... خودتم می دونی که اگه خونه بخر و ماشین بخر بود تا 35 سالگی یه کاری کرده بود. اینه که شما هم توقعاتت را می آری در سطح شرایط موجود خودت. حتی پیشنهاد می دی من اجاره خونه را می دم ! بعد هم ایشون فکر می کنه یا این دختر یه مشکل بزرگی داره که تا سی سالگی ازدواج نکرده و الان هم می خواد اجاره خونه را بده تا من بگیرمش ( ببخشید این اصطلاحات و عبارات بعضا آزار دهنده را به کار می برم) یا من خیلی تاپم و اشتباهی اومدم ... بذار برم یه گشتی تو بازار بزنم ... شاید یکی 25 ساله و خوشگلتر پیدا شد.
اگر می خواهید برای صلح جهانی کاری انجام دهید به خانه خود بروید و به خانواده تان عشق بورزید .
مادر ترزا
علاقه مندی ها (Bookmarks)