مونا جان سلام
خودت اشکالات کارت رو تحلیل می کنی و می دونی رفتار درست چیه. حق داری عصبانی شی و کنترلت رو توی عصبانیت از دست بدی. اما ناراحت نباش تمرین لازم داری. الان یه ماه دعوا نداشتی بعدا با تلاشت می شه دو ماه و ایشالا سال به سال دعواتون نشه. همسرت هم مقصره و خودت رو برای هر موضوعی سرزنش نکن. واقعا خدا از سر تقصیرات همچین ادمایی نگذره که فقط خودشون رو می بینن و هیچی براشون مهم نیست. من کاملا درکت می کنم. حساسیتت به جا هست و کسی تا سرش نیاد حرصی که آدم از موذی گری ها و اذیت های اینا می خوره رو نمی فهمه و فقط انگشت اشاره به سمت شماست که بیخیال باش . بگذر و ... .
این ها رو برای این گفتم که بدونی چقدر درکت می کنم. خودت دختر خوب و عاقلی هستی . برای مسافرت قرار نیست مادرت از جروبحثتون خبردار شه. هیچی نباید بهش بگی مشکل رو توی خودتون حل کنید. امروز وقتی اومد ازش بپرسید مثلا شامپوتو بذارم یا فلان دمپاییتو می خوای؟ بذارم تو چمدون. اینجوری متوجه می شه که توی برنامه سفرتون تغییری ندادی. یا بگو مامانم گفته فلاتی (یعنی شوهرت) هندونه بگیره اگه براش زحمتی نیست چون هندونه هایی که انتخاب می کنه همیشه شیرین و قرمزه. بذار بفهمه مادرت از چیزی خبر نداره و باید آبرو داری کنه. توی سفر هم بهش برس بهش می وه بده که سرسنگین نباشه.
فعلا رابطه بین خودتون رو از سردی در بیار تا بعدا یه فکری به حال خانوادش کنی. من جای تو بودم پدرشوهرم زنگ می زد می گفتم با پسرتون صحبت کنید. یا سرکار می رم می مونه خونه خراب می شه دستتون درد نکنه حیفه. یا می گفتم برامون زیاده خراب می شه میام خونتون می خوریم از میوه ها ممنون. یه جوری مودبانه دلیل می آوردی که قانع شن.
سعی کن تا قبل سفر آشتی کنید و برید سفر خودش خیلی چیزا رو از یادتون می بره.
علاقه مندی ها (Bookmarks)