میخوام جراتمند باشم: چطور بر ترس آنی از گفتن حرف دلم غلبه کنم؟

[زندگی خوب]

سلام.

میشه مثال بزنید؟

میشه بگید چرا دنبال ریشه اید؟؟؟؟ می دونید دنبال ریشه گشتن بیش از حد خطرناکه؟؟؟؟؟ میدونید نباید تنهایی خیلی برید تو ریشه؟؟؟ در ضمن این دنبال ریشه گشتن فقط یه بازیه برای

شما متاسفانه. تو ریشه خبری نیست. به عمل کار برآید خانم مهندس

عزیزم مگه نمیگی میترسی. اوکی عزیزم. به جای ریشه یابی که اصلا به دردت نمیخوره برو رفتار درمانی کار کن. شناخت درمانی، طرحواره درمانی. کلا درمانی!!! در عمل!!!!

نه درمان 1000 ساله با کتاب. این که هزار سال کتاب بخونی عمل نکنی یعنی اینکه شما مشکلت جای دیگه اس. ریشه یابی درمانی خوبه در واقع عالیه اما درمانی!!!! درمان هم باید

فشرده باشه. ریشه یابی هم اندازه داره.

حالا شما که دنبال ریشه میگردید بذارید منم یه دونه بگم: فرض کنیم اطرافیان شما سالم هستند. با گفته های شما اونها همواره در نقش ستم گرن!!!!

ببین عزیزم یه عده آدم تحقیر شدن رو دوست دارن. اونا همیشه کاری رو انجام میدن که تحقیر بشن.

به اصطلاح یه عده آدم پیش نویس قربانی دارن. به قربانی بودن(مورد تحقیر واقع شدن) عادت دارن خلق و خوی بنیادی شونه. این عده عزیزان همواره کاری میکنن که دیگران بهشون توهین

کنن. دقت کنید همواره کاری میکنن که دیگران بهشون توهین کنن.

شما که با این بغض و با این جواب ندارن و با این ترس در نقش قربانی قرار داری بنابراین میشه گفت شما علاقه ی زیادی به تحقیر شدن از طرف دیگران دارید.

این ریشه واقعیه. دوست داشتن تحقیر. چون یک نوع توجه هست.

این که جواب بهشون نمیدی هم دلیل واقعی ایش اینه که از نظر شما توجه بد بهتر از بی توجهیه. شما فکر میکنی یک موجود بی ارزشی که دیگران باید بهت توهین کنن. چون چیزی به اسم

ارزشمندی تو خودت نمیبینی. بنابراین احترام حق شما نیست.

به نظر من با توصیفی که کردید و همه ی اطرافیانتون رو گودزیلا توصیف کردین (ستمگر) باید بگم لطفا پست دوستمون m.reza در مورد خطاهای شناختی بخونید و بهش عمل کنید.

ممنونم. امیدوارم درک کنید ریشه یابی همیشه خوب نیست. ریشه یابی بیش از حد بدون حضور متخصص فقط مشکل رو عمیق و عمیق تر میکنه.