
نوشته اصلی توسط
jm67
سلام
انقدر نوشته هاتون محبت امیز و دلنشین هستش که نمیدونم به چه زبانی ازتون تشکر کنم
فکر میکنم هر کسی هم جای من باشه غیر از خوبی برای عشقش چیز دیگه ای نمیخواد
فقط سوال های زیادی برای همیشه تو ذهنم میمونه و منو ازار میده که چرا واقعا چرا
چطور تونست این همه دوست داشتن و فراموش کنه
یعنی زمانی که قصد ازدواج داشت زمانی که سر سفره عقد نشسته بود زمانی که به عاقد جواب میداد واسه یه لحظه هم یاد من نیفتاد
منی که این همه تلاش کردم حتی جلو خانوادم وایسادم و تنها ایران موندم به امید اینکه یه روزی زندگی که دوست داره رو واسش درست کنم
قسمت نبود
بعضی موقع ها فکر میکنم که خدا خیلی حسوده
نمیتونه این همه علاقه و دوست داشتن ادم به ادم و ببینه
ولی نمیدونه که اونم خیلی دوست دارم
امیدوارم کسی تو زندگیش روزهایی تلخی که من تجربه کردم و تجربه نکنه
ممنون از نوشته های دلگرمتون
امیدوارم همیشه تو زندگیتون موفق باشید
علاقه مندی ها (Bookmarks)